ยามที่เธออ่อนล้า ขอเป็นฉันได้ไหม…ดูแลเธอ

ยามที่เธออ่อนล้า..
รับรู้ได้ จากแววตา ที่หวั่นไหว
ไม่มีใคร คอยเคียงข้างช่วยปลอบใจ
ขอเป็นฉันได้ไหม…ดูแลเธอ

จะคอยเป็น กำลังใจ อยู่ข้างหลัง
รับรู้และรับฟัง เรื่องราวของเธอเสมอ
ความห่างไกล..ก็ไม่อาจกางกั้นความผูกพัน ที่ให้เธอ
ขอเพียงรู้ไว้เสมอ กำลังใจจากฉัน มีให้เธอ…ทุกนาที

Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป