เขายิ้มให้ทุกครั้งที่เจอหน้า

เขายิ้มให้ทุกครั้งที่เจอหน้า
พร้อมทั้งส่งสายตาน่าหมันไส้
ทำเอาใจของฉันนั้นเผลอไป
คิดไปไกลว่ารักคงมีทาง

แอบเก็บเอาไปเพ้อละเมอฝัน
ให้ถึงวันที่มีเขาเคียงข้าง
ฝันแล้วตื่น ตื่นและฝันจนตาฟาง
สุดจืดจางเขายังไม่มาดู

เป็นเพราะตื่นตื่นแล้วนอนนอนแล้วฝัน
ทำให้ฉันนั้นต้องกลายเป็นหมู
ทำให้เขาเลิกคิดผิดเป็นครู
ตูนะตูไม่น่ากินแล้วนอน

Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป