Category Archives: กลอนเพื่อน

เมื่อได้ขึ้นชื่อว่าหยิ่ง

เมื่อได้ขึ้นชื่อว่าหยิ่ง
มีหรือจะทิ้งซึ่งศักดิ์ศรี
ไม่มีทางยกหูโทรศัพท์..ไม่มี
ทิฐิ..อวดดี..มันกินใจ

ผ่านไปไม่กี่นาที
ไม่รู้ศักดิ์ศรีมันหนีไปไหน
คุยโทรศัพท์ปาวๆหัวเราะกิ๊วก๊าวอยู่ได้
ไหนล่ะ..ไอ้ตัวกินใจ..สุดท้าย
…..ก็ไร้น้ำยา…..


เปลี่ยนน้ำตาที่รินไหล

เปลี่ยนน้ำตาที่รินไหล
เป็นคำอวยพรจากใจ ไม่ดีกว่าเหรอ
อย่างเช่น ขอให้ครั้งต่อไปที่เราพบเจอ
เราจะเอาความสำเร็จของฉันและเธอ
….มาแลกกัน…..


อย่าเปลี่ยนเพื่อนเก่า แลกกับเพื่อนใหม่

อย่าเปลี่ยนเพื่อนเก่า
แลกกับเพื่อนใหม่


เกลียดคำว่า บ๊าย-บาย หรือคำอะไร ๆ ที่ทำให้เธอไกลจากตรงนี้

เกลียดคำว่า บ๊าย-บาย
หรือคำอะไร ๆ ที่ทำให้เธอไกลจากตรงนี้
เกลียดการจากไป
แม้จะรู้แก่ใจว่า ไม่นานก็ได้เจอกันอยู่ดี
แต่ก็แอบนึกทุกที
ว่าอยากให้เธออยู่ตรงนี้ ตลอดเวลา..
– – – – – –
เมื่อมันสุดวิสัย
ก็ขอให้การจากไป เป็นการจากเพื่อพบกันใหม่วันหน้า
แล้วจะไม่บอกหรอก บ๊าย-บาย
หรือคำอะไรที่เป็นคำร่ำลา
จะบอกแค่เพียงว่า
อย่าให้ความห่างไกลกับเวลา
มาเปลี่ยนแปลงความผูกพันที่มีค่าของเรา


อยากให้เธออยู่ตรงนี้ เป็นเพื่อนที่แสนดีข้าง ๆ ฉัน

อยากให้เธออยู่ตรงนี้
เป็นเพื่อนที่แสนดีข้าง ๆ ฉัน
มีความรู้สึกดี ๆ มาแบ่งปัน
เป็นกำลังใจให้กันและกันตลอดไป


คำว่า “เพื่อน” เขียนอย่างไร ความหมายย่อมเหมือนเดิม

ฤดูกาลผันผ่าน
อาจเปลี่ยนวันวานตามไปได้
แต่ตราบใดที่ภาษายังไม่เปลี่ยนไป
คำว่า “เพื่อน” เขียนอย่างไร
ความหมายย่อมเหมือนเดิม


เธอจะเป็นคนรู้จักอีกคนหนึ่ง ที่ฉันจะนิยามเป็นคำว่า “เพื่อน”

เป็นอีกบทบันทึกหนึ่งในหัวใจ
ที่ฉันจะจดจำไว้–ตราบวันหน้า
เป็นความงดงามอีกช่วงหนึ่งของเวลา
ที่มีค่ามากเกินกว่าจะลืมเลือน
สิ่งหนึ่งที่ฉันจะนำติดตัวไป
คือความอบอุ่นในความหมายของความเป็นเพื่อน
อีกเนิ่นนานเท่าไร–ไม่อาจเลือน —
เธอจะเป็นคนรู้จักอีกคนหนึ่ง
ที่ฉันจะนิยามเป็นคำว่า “เพื่อน” ไว้ที่ใจ…


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป