Category: กลอนเศร้า

ความรักกับความืดมิด

ถ้ารักระหว่างเรา
มีความมืดมิดปิดกั้น
ฉันก็จะจุดไฟฝัน
ด้วยรักนิรันดร์ทุกวันคืน


คุณค่าของความรัก

เมื่อมีรัก รู้ว่ารัก นั้นมีค่า
เมื่อสิ้นรัก รู้ว่ารักนั้นยิ่งใหญ่
เมื่อรักเธอ รู้ว่าเธอ อยู่ที่ใจ
เมื่อจากไกล รู้ว่าใจ อยู่ที่เธอ


ส่งsmsมาคราวนี้ เฝ้าหวังว่าจะมีความรู้สึกดีๆตอบกลับมา

ส่งsmsมาทีไร
เหงียบหายเหมือนคลื่นกระทบฝั่งไปเสียทุกที
ส่งsmsมาคราวนี้
เฝ้าหวังว่าจะมีความรู้สึกดีๆตอบกลับมา


ขอบคุณกาลเวลาและขอบคุณหัวใจที่ฉันได้รักเธอ

ขอบคุณกาลเวลา
ที่นำพาเธอมาพบฉัน
ขอบคุณคืนและวัน
ที่ทำให้เรามีฝันอันยาวไกล
แม้จะเป็นเพียงเสี้ยวหนึ่งเล็ก ๆ
แต่ก็ยินดีที่ได้เก็บมันไว้
เวลาช่วงสั้น ๆ แต่เปี่ยมไปด้วยความฝันมากมาย
และขอบคุณหัวใจที่ฉันได้รักเธอ


ฉันเหนื่อยเหลือเกิน บนทางเดินที่ไม่มีใครห่วงหา

ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
บนทางเดินที่ไม่มีใครห่วงหา
ฉันล้มลงจนไม่อยากจะลุกขึ้นมา
หนทาง…ความฝัน ข้างหน้า ช่างห่างไกล

ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
ฉันยิ่งเดินยิ่งพยายาม มากเท่าไหร่
ก็เหมือนหลงอยู่บนหนทาง ที่เดินไป
ฉันไม่มีเรี่ยวแรงความหวังใด ๆ จะก้าวเดิน


แล้วคนรับมีบ้างไหม จะคิดถึงคนให้ด้วยใจจริง

” คิดถึง ”
คำ-คำหนึ่งฟังแล้วซึ้งคะนึงหา
คนได้รับคงสบายใจทุกเวลา
แต่รู้หรือเปล่าว่า…
คนให้มา ต้องปวดปร่าเพียงใด
ยิ่งคิด ยิ่งคำนึง
ยิ่งนึกถึง ยิ่งอยากร้องไห้
มอบความคิดถึง ให้คนรับมากมาย
แล้วคนรับมีบ้างไหม
จะคิดถึงคนให้ด้วยใจจริง


กุมมือฉันไว้ให้แน่นเถิดนะ ก่อนอะไรจะเกิดขึ้นจากนี้

กุมมือฉันไว้ให้แน่นเถิดนะ
ก่อนอะไรจะเกิดขึ้นจากนี้
ความเหน็บหนาวว่างเปล่าที่ทบทวี
ขอไออุ่นจากคนดีมาลบไป
พาฉันไปกับเธอด้วยนะ
ฉันมีเพียงหัวใจที่จะมอบให้
พาฉันข้ามขอบฟ้า เวิ้งน้ำที่กว้างใหญ่
พาฉันไปด้วยหัวใจของเธอนะ คนดี
เชื่อมั่นในหัวใจฉันเถิดนะ
แล้วสร้างปีกอิสระที่จะพาเราไปทุกที่
ให้ฉันหลับฝันและตื่นในอ้อมแขนเธออย่างนี้
จนกว่าจะถึงนาทีที่ไร้ซึ่งลมหายใจ


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป