กลอนตามหมวดหมู่: กลอนเศร้า

ดูดีแต่ไม่ได้แปลว่าสบายดี

เข้มแข็ง ไม่ได้แปลว่า “รับได้ทุกอย่าง”
ถอยห่าง ไม่ได้แปลว่า “ไม่อยากอยู่ใกล้”
เฉยชา ไม่ได้แปลว่า “ไม่มีหัวใจ”
ยิ้มให้ใครต่อใคร ไม่ได้แปลว่า “ข้างในจะหายดี”

การรอคอยของความคิดถึง

หยาดฝนหล่นเม็ดลงกระทบพื้น
คล้ายเสียงสะอื้นของ..หัวใจอันไห้หา
ม่านฝนดังสายตาที่เย็นชา
จับจ้องมองมา.อย่างไร้เยื่อใย

เดียวดาย..ในค่ำคืนยาวนานปานไม่สร่างสิ้น
เธอจะได้ยินเสียงคร่ำครวญข้างในฉันไหม??
ไม่รู้ว่า..จะฝ่าข้ามคืนนี้ได้อย่างไร
เมื่อหนทางยาวไกล..นั้นยังคงมืดมน

ฝนยังไม่ขาดสาย…
ความฝันกลับใกล้สลายลงในใจหมองหม่น
การรอคอยของความคิดถึง..ยังคงร่ายมนตร์
ใจเปราะบางของคนหนึ่งคน..ไม่รู้จะทนได้อีกนานเท่าไร??
(shumbala รางวัลชมเชยประกวดกลอนบ้านกลอนไทย)

บนทางสายเก่า . .. ฉันเหงาเท่าเดิม

ฉันมีร่มหนึ่งคัน
เธออยากกลับบ้านพร้อมกัน . .. อีกครั้งไหม?
ฉันอาจไม่ใช่คนที่เธอรอเพื่อร่วมทางใจ
แต่ไม่อยากเห็นเธอวิ่งฝ่าสายฝนไป . .. จนเปียกปอน

ไม่ใช่ว่าฉันถือโอกาสตีสนิท
เพราะรู้ว่าไม่มีทางกลับไปใกล้ชิด . .. เหมือนเมื่อก่อน
เพราะเธอไม่ใช่ฝนที่โปรยสายมาบนโลกนี้ด้วยความอาทร
แต่ความรักของเธอคือหยดน้ำตาร้าวรอน
.. . ที่กร่อนใจฉัน . . เจียนพัง

วันนี้ – – ไม่ได้นัดใครไว้ใช่ไหม?
คงไม่เป็นไร . .. ถ้าจะเดินใต้ร่มคันเดียวกันอีกครั้ง
ปล่อยให้ความหลังเล่าเรื่องหัวใจของฉัน . . . ให้เธอฟัง
เผื่อเธอจะรับรู้ได้บ้าง . ..
ว่าบนทางสายเก่า . . ฉันยังเหงาเท่าเดิม~*
(ชนะเลิศประกวดกลอน สายฝนกับคนเหงา)

ผิดไหม?

กลัวโดนทิ้ง เลย “ระวัง”
กลัวการปิดบัง­ เลย “สงสัย”
กลัวเป็นคนเลว­ เลย “จริงใจ”
กลัวเค้าไปมีใค­ร เลย “สัญญา”..

กลัวโดนหลอก เลย “ไม่ไว้ใจ”
กลัวเค้าคิดมาก­ไป เลย “ไม่ถือสา”
กลัวเค้าอึดอัด­ เลย “ให้เวลา”
กลัวเสียใจเสีย­น้ำตา เลย “เห็นแก่ตัว”
(ศาลาพักใจ)

ปล่อยให้ตัวเองหลับใหล…ใต้แสงดาว

ปล่อยให้ตัวเองหลับใหล…ใต้แสงดาว
และยอมให้น้าค้างพร่างพราว…กอดไว้
ฟังเสียงคลื่นทะเล…แทนบทเพลงกล่อมเห่…หัวใจ
โอบกอดกระชับผืนทราย…แทนคนที่เค้าลับหาย…จากลา

..ปล่อยให้ความเหงา…จูงมือ..
กระซิบถ้อยคำเลื่องลือ…จรดปลายฟ้า
ให้บางคนเค้าได้ฟัง…เมื่อวันที่เขาหันหลัง…จากลา
อีกคนเหงาเปล่าเปลี่ยวจมน้ำตา…ผ่านคืนวันอ่อนล้า…อย่างเดียวดาย

(By : ฌลา 31 มี.ค. 56 บ้านกลอนไทย)

Advertising