Category: กลอนเศร้า

อย่าพูดว่ารักฉัน…

อย่าพูดว่ารักฉัน…
ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น เข้าใจไหม
อย่าจับมือ โอบกอด ปลอบโยนใจ
เพราะจะทำให้คนอ่อนไหว คิดไปไกล ว่าเธอ..รัก
– – – – – –
อย่าพูดว่าห่วงหา…
ถ้าฉันมีค่า แค่เวลาเหงา เท่านั้น
หากใครบางคน เกิดสับสน กับความผูกพัน
แล้วถอนตัวไม่ทัน เธอจะกลายเป็นคนทำร้ายฉัน อย่าง..ไม่ตั้งใจ
– – – – – –
อย่าให้ความสับสน…
ต้องทำร้ายใครบางคนจน หวั่นไหว
ปล่อยมือฉัน ก่อนที่รักจะพันธนาการมากเกินไป
ถึงตอนนั้น ฉันอาจจะรักใครไม่ได้..อีกเลย
sa_tan_noy จาก Klonthai.com


หมดใจ

อยู่กับคนไม่มีใจก็ไร้ค่า
เพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่สน
เป็นเพราะรักเค้ามากมายจึงต้องทน
ต้องหมองหม่นน้ำตาหล่นรดหัวใจ

ถึงวันนี้จะอยู่ใกล้ในสายตา
แต่ก็เกินจะไขว่คว้ามาครองไว้
ฉันมีเธอได้แค่ตัวใช่หัวใจ
แล้วจะมีไปทำไมนะ “สองเรา “


อย่าปล่อยให้”คนของหัวใจ”

อย่าปล่อยให้”คนของหัวใจ
มาท​ำร้าย”คนปัจจุบัน”ให้บอบช้ำ
อย่ามัวแต่ดูแล”คนในความทรงจำ”
จนเผลอเหยียบย่ำ”คนปัจจุบันของหัวใจ”


การยืนมอง คนรัก จากไป

การยืนมอง คนรัก จากไป
เจ็บปวด ไม่ต่างอะไร
กับการ รั้งคนรัก ที่หมดใจ
ให้อยู่ต่อ


ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ที่ไม่ใกล้
คอยห่วงใยรักเธออยู่ห่าง-ห่าง
ตรงที่นี้ไม่มีเธอจึงอ้างว้าง
น้ำตาหล่นรินบ้างบางเวลา

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ตรงที่เก่า
ที่ ที่ เงาแห่งความเหงาเฝ้าถามหา
เผื่อเธออยากหันกลับยามอ่อนล้า
คืนย้อนมาหนุนตักคนภักดี

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ที่มองเห็น
โดยขอเป็นกำลังใจให้ที่นี่
แค่ได้รักเธอไกล-ไกลสักนาที
ความรานร้าวที่มีได้ผ่อนคลาย

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยความหวัง
และจะยังรักต่อไปไม่ห่างหาย
รักของฉันนั้นเป็นดั่งเม็ดทราย
แม้คลื่นคลายเกลียวซัดยังมัดใจ

ฉันขอยืนอยู่ในส่วนที่เป็นฉัน
ไม่จำเป็นต้องผูกพันกันก็ได้
เธอก็อยู่ในโลกของเธอต่อไป
ไม่เรียกร้องสิทธิ์ใด ใด ให้กลับคืน

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้อย่างเจียมตัว
เพราะในหัวใจเธอมีใครอื่น
จะไม่ก้าวล่วงล้ำจนกล้ำกลืน
แค่ได้ยืนมองไกล-ไกล..พอใจแล้ว

(ผู้แต่ง : กชนันท์..บ้านกลอนไทย 19 เม.ย.2552)


ไม่ว่าง คือ ข้ออ้างของคนกำลัง ” หมดใจ”

คำว่า ” ไม่ว่าง ” คือ ” ข้ออ้าง”
ของคนกำลัง ” หมดใจ”
คำว่า ” ไม่เป็นไร”
คือ คนที่พูดกำลังเสียใจแต่ ” ซ่อนอาการ”


วันวาน ไม่อาจ ย้อนคืนมา

“วันวาน ไม่อาจ ย้อนคืนมา”
ส่วน “น้ำตา ก็ไม่เคย…เลือนหายไป”
ชีวิตก็ยังดำเนินต่อไป
ที่เปลี่ยนไปแค่…”ไม่มีเธอ”


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป