Category: กลอนสั้นๆเหมาะส่งให้กัน

เหมือนมีดาวล้านดวงคอยห่วงใย เหมือนมีใครคนหนึ่งคอยปลอบโยน

ค่ำคืนนี้ดาวพราวนภากว้าง
เธออยู่กลางดวงตาที่สุกใส
เหมือนมีดาวล้านดวงคอยห่วงใย
เหมือนมีใครคนหนึ่งคอยปลอบโยน


ถามดาวบนฟากฟ้า

ถามดาวบนฟากฟ้า
อยากรู้ว่าเธอจะคิดถึงฉันไหม
ในยามที่เราสองต้องห่างไกล
เธอจะยังมีฉันไหม ในใจเธอ


กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน


เชื่อนะ…ว่าในทุกๆวินาที

คนดีของฉัน
อยู่ตรงนั้น สบายดีไหม
เมื่อขอบฟ้ากว้าง เราห่างไกล
เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง..คนดี

ก็ได้แต่ส่งใจ
ให้มันลอยไปหาเธอ-ได้เท่านี้
เชื่อนะ! ว่าในทุก ๆ วินาที
เธอเองก็คงมีฉันคนนี้ อยู่ในใจ


แค่มีเธอทุกเวลา ที่ห่างไกล

ไม่ได้รัก แต่คิดถึง
ไม่ได้ซึ้ง แค่ห่วงหา
อุ่นไอ … ในแววตา
แค่มีเธอ ทุกเวลา
– – ที่ห่างไกล – –


ตัวฉันนี้แค่กระต่ายเฝ้าหมายจันทร์

เธอคือดาววาววับจับฟากฟ้า
ฉันดั่งหญ้าต่ำต้อยด้อยราศี
เธอคือจันทร์ส่องกระจ่างกลางราตรี
ตัวฉันนี้แค่กระต่ายเฝ้าหมายจันทร์


เคยรักเธอยอมให้แม้ชีวิต เคยครุ่นคิด พรหมลิขิต มิคู่ควร

เคยผ่านคืนวันสุดระทม
เคยเศร้าตรมหวั่นไหวให้หมองจิต
เคยรักเธอยอมให้แม้ชีวิต
เคยครุ่นคิด พรหมลิขิต มิคู่ควร


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป