เธอเคยรู้ความจริงบ้างไหม
ว่าดวงดาวทั้งหลาย ในฟากฟ้า
ยังคงมีอยู่มากกมาย ทุกเวลา
ต่างกันตรงที่ว่า เราจะเห็นมันเมื่อฟ้ามืดไป
ความรู้สึกในหัวใจ ก็คล้ายกัน
สิ่งสำคัญ ไม่ใช่แค่การมองเห็นมันหรือไม่
แต่คือการที่สิ่งนั้นยังมีอยู่คงเดิมเสมอไป
ทุกเวลาของหัวใจยังผูกพัน

มีผู้คนมากมายให้คิดถึง
เธอก็เป็นคนหนึ่งในเหล่านั้น
มีผู้คนมากมายให้ผูกพัน
และหนึ่งในเหล่านั้นก็มีเธอ
ต่างตรงที่หลายหนคนเหล่านั้น
ถูกคืนวันลบเลือนไปได้เสมอ
แต่คนหนึ่งซึ่ง "รักมาก" และอยากเจอ
มีคนเดียวคือเธอ ...ไม่เปลี่ยนแปลง...

ไม่รู้จะเรียกความรู้สึกนั้นว่าอะไร
รู้แต่อยากให้เธออยู่ใกล้ยามอ่อนล้า
รู้แต่ต้องเป็นห่วงทุกทีที่เธอไกลตา
และรู้ว่าวันเวลามีค่า...ถ้ามีเธอ

ระยะทางห่างไกลไม่สำคัญ
อยู่ที่ความผูกพันธ์...มากกว่า
ถึงแม้เราอยู่ใกล้แค่ปลายตา
ความสัมพันก็ไร้ค่าถ้าไร้ใจ

ผิดหวัง..มากไหม
เมื่อฉันไม่ใช่..อย่างที่ใฝ่ฝัน
ต้องทนฝืนใจ..คบกันไปวัน ๆ
ก็อึดอัดเหมือนกัน..ในท่าที
จากที่มั่นใจ..ว่าใช่แน่
พอเรียนรู้ธาตุแท้..จึงอยากหนี
ไม่เลิศหรู..คุณหนู..กุลสตรี
สรุปว่าไม่ดี..อย่างที่เธอพอใจ
หากไม่อยากจะทนคบ
ก็จบเถอะ..เรื่องราว รัก ๆ ใคร่ๆ
มัวหลอกตัวเองไม่เซ็งหรือไง
จะทนไปทำไมให้ป่วยการ
ทบทวนดูให้ดี
ที่อยู่เพราะรักยังมี..หรือแค่สงสาร
ทบทวนดูอีกที..อยู่แบบนี้ฉันทรมาน
อย่าให้ความเย็นชามันประจาน...การหมดใจ

ภรรยาถามสามีว่า :ถ้าฉันตาย เธอจะเศร้าเสียใจไหม
สามีตอบว่า: ไม่  เพราะถึงตอนนั้น ฉันคงเป็นเพียงคราบว่างเปล่า
ที่ไร้ความรู้สึก รอวันที่จะเน่าสลายไปกับกาลเวลา

จุดแรก…คือพบ
จุดจบ…คือจาก
เมื่อพบ…ต้องพราก
เมื่อจาก…ต้องเจอ

นั่งเรียนนั่งนึกถึงเธอ
นั่งเรียนนั่งเพ้อละเมอหา
นั่งเรียนนั่งฝันทุกเวลา
ทั้งโรงเรียน กูเป็นบ้า อยู่คนเดียว

ฉันไม่ต้องการ คำว่า - รัก - สักเท่าไหร่
แค่ขอมีเธออยู่ใกล้ ๆ ตลอดไปก็เท่านั้น
ไม่ต้องการกักขังใครไว้ในหัวใจกันและกัน
อยากให้อิสระ กับ ความผูกพัน เดินด้วยกันต่อไป
- - -
เพราะอยากให้เธอสบายใจเมื่อใกล้ฉัน
ไม่อยากเป็นสายป่านที่คอยตรึงกันเอาไว้
เพราะกล้วว่าสักวันสายป่านนั้นอาจตึงจนขาดไป
ถึงวันนั้น..เอื้อมมือคว้าเท่าไหร่..คงไกลเกิน
- - -
แม้ตอนนี้เราอาจจะเดินอยู่คนละฝั่งฟ้า
แต่คงไม่ไกลเกินกว่าความห่วงหาจะข้ามไปไหว
ความผูกพันของเราไม่อาจหยุดลงเพราะห่างไกล
แต่กลับทบทวีความมั่นใจ..ว่าสักวันเราจะได้อยู่ใกล้กัน

ความรัก ทำให้ชีวิตของฉัน มีค่า
เปลี่ยนคืนวันเวลา ธรรมดาให้มีค่ากว่าวันไหนๆ
เหมือนว่ารักเป็นดั่ง น้ำหล่อเลี้ยงหัวใจ
แล้วโลกทั้งใบ ก็ดูสดใสขึ้นทันตา
- - - -
อาจไม่เคยคิด ไม่เคยฝัน
ว่าชีวิตของฉัน จะได้เจอคนคนนั้น ที่ตามหา
มาคอยดูแลห่วงใย ใส่ใจกันทุกเวลา
ให้เส้นทางที่ฉันเดินมา ไม่เดียวดาย
- - - -
เมื่อดอกรักเบ่งบานในหัวใจ
ความสุขที่สุดของใจ ยังอบอุ่นไม่หาย
เธอมาเติมเต็มในส่วนนั้น ที่มันขาดไป
แล้วสิ่งไหนไหน ก็ไม่มีค่าใด เหมือนรักของเธอ