เพียงแค่เธอหันมองมา
จะรับรู้ทันทีว่ายังมีฉัน
คนที่ห่วงใยเสมอในความผูกพัน
และไม่เคยปล่อยให้เธอนั้น....ต้องเดียวดาย
หากวันใดเธอเงียบเหงา
ข้างกายว่างเปล่าไร้คนคอยห่วงหา
โปรดจงหันมองกลับมา
จะรับรู้ทันทีว่าคนๆนี้.....ยังคอย

รับรู้อยู่เสมอ
สิ่งที่เธอมีให้ฉัน
ความห่วงใยความผูกพัน
ยังมีให้กันตลอดไป

ฝากฟ้าช่วยดูเธอยามไกลห่าง
ฝากดาวช่วยนำทางยามเธอหลง
ฝากจันทร์บอกว่ามีคนหนึ่งคนยังมั่นคง
จะไม่หลง หายไปกับ กาลเวลา
ให้เวลาพิสูจน์ใจ
เมื่อยามใดเธออ่อนล้า
เพียงเธอมองกลับมา
จะยังคงเห็นสายตาแห่งความภักดี

เก็บเกี่ยวดอกไม้ที่ปลายรุ้ง
หมายมุ่งส่งไปที่ปลายฟ้า
จุดหมายถึงเธอ - คนไกลตา
ย้ำว่าที่ห่างหาย - ยังห่วงใย

ก็เคยคิดอยากให้มีคนคอยปลอบ
ชอบนะชอบให้มีใครอยู่ใกล้ ๆ
คิดนะคิดอยากให้เธอคอยปลอบใจ
คอยห่วงหา คอยห่วงใย ให้อาทร

ดีใจที่เป็นคนหนึ่ง
ที่เธอนึกถึงในวันอ่อนล้า
มีสองมือคอยเช็ดน้ำตา
อยากให้เธอรู้ว่า ฉันพร้อมจะเข้าใจ
วันใดเธอยังสุขสันต์
ไม่จำเป็นต้องนึกถึงฉันก็ได้
แต่หากเมื่อครั้งที่เธอเศร้าใจ
มาร้องไห้ใกล้ๆฉันก็พอ

ไม่มีเหตุผลอันใดมาอธิบาย
ในความรักที่มากมายเพียงนี้
รู้แต่ว่า...สนใจใยดี
เป็นห่วงกังวลทุกทีที่หลับตา

ฉันจะเก็บดาวเอาไว้ให้
ในวันที่เธออยู่ไกลแสนไกลอีกขอบฟ้า
จะเก็บความสุข จากทุก-ทุกช่วงเวลา
เก็บไว้รอให้เธอกลับมา และรับมัน
ฉันจะส่งความห่วงใยไปหา
ในค่ำคืนที่เธอเหว่ว้ากับความฝัน
อย่าร้องไห้และท้อใจเมื่อไกลกัน
อย่างน้อยเธอยังมีฉัน...
ที่รอคอยวันให้เธอกลับมา

ระหว่างเธอและฉัน
กาลเวลานั้นไม่อาจกั้นได้
แม้พรุ่งนี้เธอ..ฉัน อยู่ห่างกันแสนไกล
แต่รู้สิ่งนึงที่ยังอยู่ใกล้
คือความห่วงใย....ของเรา

หัวใจดวงน้อยๆ ของเธอ
คงพบเจอกับความเจ็บช้ำมาเสมอๆ...ใช่ไหม
จึงอ่อนแอ...บอบช้ำ...และร่ำไห้
ท้อแท้กับความเดียวดายที่ผ่านเข้ามา
- - - - -
จะรังเกียจกันไหม ?
หากฉันจะขอใช้สองมืออันไร้ค่า
ประคองหัวใจเธอที่แสนอ่อนล้า
และซับน้ำตาเวลาเธอไม่มีใคร
- - - - -
หวังเพียงจะเห็นรอยยิ้มเธออีกครั้ง
หวังเพียงจะได้ฟังน้ำเสียงที่สดใส
หวังเพียงเธอจะมีพลังก้าวเดินต่อไป
สู่ฝันอันยิ่งใหญ่อย่างที่ใจเธอต้องการ
- - - - -
และวันนั้น....ฉันคงจากไป
เหมือนกับรอยทรายที่เลือนหายยามลมพัดผ่าน
คงเหลือไว้เพียงกำลังใจให้เธอตราบเท่านาน
เป็นคนของวันวานที่จะจดจำเธอไว้ไม่ลืมเลือน