เจอเรื่องเศร้า มาก็มาก
เรื่องพลัดพราก ก็หลายหน
เรื่องความรัก…ผิดหวังก็ปะปน
ยังเวียนวน อยู่เรื่อยไป
แม้กาลเวลา จะผ่านพ้น
กับใจคน ที่หวั่นไหว
แต่โลกใบนี้ ยังหมุนต่อไป
ไม่เหลือใคร ยังเหลือตัวเรา
ผ่านมาถึงค่ำคืนนี้
แม้เป็นค่ำคืน ที่เงียบเหงา
แต่ไม่มีแล้วกับเรื่องเศร้า
เหลือแค่เพียงความทรงจำ...กับปากกาด้ามเก่า
และกระดาษสีเทาพร้อมกับกลอนเปล่าเล่าสู่กันฟัง

หวาดระแวงอยู่เรื่อยมา
อยู่อย่างไร้ความปลอดภัยตลอดเวลา..รู้ไหม
ความเหงามันจ้องแต่จะกินใจ
ชักจะดูแลตัวเองไม่ไหวไปทุกที
-  -  -  -  -
ร้าวใจทุกครั้งที่ฝนหล่น
กอดตัวเองใต้ฟ้าหม่นอยู่อย่างนี้
น้ำตาฟ้า..น้ำตาคนปนกันไปทุกที
เธอคนดีจะเคยรู้สึกแบบนี้หรือไม่..อย่างไร
-  -  -  -  -
ถ้าเธอเคยเหมือนกัน
คงดีนะ..ถ้ามีเธอมาอยู่ด้วยกันใกล้ๆ
มาปาดน้ำตาคนอย่าให้ปนน้ำตาฟ้าอีกต่อไป
มาทำให้คนไร้ความปลอดภัยอยู่อย่างสบายใจได้..เสียที

เผื่อคนเหงา จะเอาฟ้า เป็นผ้าห่ม
คุยกับดาว ดวงกลมกลม ผ่านลมไหว
เผื่อคนท้อ จะขอดาว เป็นแรงใจ
เผื่อคนไกล จะขอดาว ส่งข่าวมา

ทุกๆ ทีที่ลืมตา......
สิ่งที่มาทักทาย...คือความเหงา
มองไปทางไหน.....ก็เจอแต่ความว่างเปล่า
เหงา...เหงา....และก็เหงาเรื่อยมา
อยากจะมีใครสักคน......
ที่พอตื่นขึ้นมา ก็เจอหน้า
หลับก็ฝันเห็น....เห็นกันทุกเวลา
แต่ไม่รู้เมื่อไหรนะ.....จะได้เจอ

ในวันเหงาๆ
มีเพียงภาพทรงจำเก่าๆเป็นเพื่อน
ในเวลาที่ความอ้างว้างมาเยี่ยมเยือน
มีเพียงน้ำตาเป็นเพื่อนทุกครั้งไป..
ในวันเหงาๆ
ทุกๆครั้งที่เศร้า..หวั่นไหว
มีเพียงดวงจันทร์บนฟ้า..คอยซับน้ำตายามเสียใจ
มีดวงดาวคอยปลอบเมื่อร้องไห้
เพราะว่าคิดถึงใครบางคน

เหงาจัง...
อยากมีใครมานั่งเคียงข้าง...อยู่ใกล้ - ใกล้
กระซิบบอกคำรัก....มองดูจันทร์บนฟ้าไกล
อิงแอบแนบชิดไหล่....ปล่อยหัวใจเราคุยกัน
เหงาจังเลยละ....
เธอไปอยู่ไหนนะ....คนในฝัน
หรือจะปล่อยให้เรา....เหงาเดียวดายไปทุกวัน
มีใครบ้างไหมที่เหงาเหมือนกัน.......ช่วยบอกที

ที่หลับได้ทุกคืน เพราะอ่อนล้า
แหงนมองไปบนฟ้า ก็เหมือนเก่า
ฟ้ายังคงมีจันทร์ กับดวงดาว
ฉันยังคงมีความเหงา เป็นเพื่อนใจ
มองไปตามเส้นทาง อยู่ตรงหน้า
ก็แอบหลบ เช็ดน้ำตาที่รินไหล
มองเส้นทาง ดูจะกว้างและห่างไกล
แล้วเมื่อไหร่ วันไหนจะได้เจอ
ห่างกันมาก็ไกล ในวันนี้
ก็ยังคิดถึงคนดี อยู่เสมอ
เพิ่งรู้ว่าวันนี้ ไม่มีเธอ
น้ำตาจะนอง ล้นเอ่อได้มากมาย

ปลอบใจตัวเอง ในวันเหงา
วันที่เศร้า วังเวง แสนสับสน
วันที่ต้องการ คนดูแล เพียงซักคน
เพื่อผ่านพ้น วันนี้ที่ เดียวดาย
จะมีไหมคนนั้น ที่ใฝ่หา
มาช่วยซับ น้ำตา คนอ่อนไหว
ให้คนๆนี้ มีสุข ลืมทุกข์ใจ
จะมีไหม คนที่ใช่ เพียงสักคน

ในค่ำคืน ที่ช่าง เงียบสะงัด
เหมือนคลื่นซัด พัดฉัน ให้หวั่นไหว
มีเสียงเพลงเบาๆ ให้เราได้เศร้าใจ
เมื่อไม่มีใคร คอยห่วงใย และเฝ้าคอย
ในหัวใจไม่มี สิ่งใดที่จะรู้
ว่า..ความรัก มันอยู่ที่ตรงไหน
มีแต่เรา กับความเหงา ที่เศร้าใจ
กับหนึ่งดวงใจ ที่ไม่มีใคร จะต้องการ

ในค่ำคืน เดียวดาย ริมชายหาด
มองคลื่นสาด เข้าฝั่ง ยังใจหาย
เหมือนตัวเรา ลอยคว้าง อย่างเดียวดาย
จะมีใคร บ้างไหม เข้าใจเรา
- - - - -
มองอีกมุม ให้ใจ ได้หยุดคิด
มายึดติด อะไร กับความเหงา
ไร้เพื่อนคุย ก็เปิด เพลงเบาเบา
อย่างน้อยเรา เข้าใจ ใจเราเอง