เธอคือดาววาววับจับฟากฟ้า
ฉันดั่งหญ้าต่ำต้อยด้อยราศี
เธอคือจันทร์ส่องกระจ่างกลางราตรี
ตัวฉันนี้แค่กระต่ายเฝ้าหมายจันทร์

ทุกความรู้สึก ที่มีให้
หากไม่เก็บไว้ ก็ไม่ว่า
ถ้าเห็นรกหูรกตา
ก็ทิ้งมันไปได้แต่…อย่าทำต่อหน้าก็พอ

ฉันอยากจะเป็น ..
ทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอชอบ
ที่เธออยากให้ฉันเป็น
แต่บางที..
เธอน่าจะมองให้ลึก
ถึงความจริงในตัวฉัน
เพราะไม่ว่า..
ฉันจะเป็นอย่างไร
แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่
ให้เธอได้รับรู้
คือความห่วงใย..และความรัก
มันคือสิ่งที่ดีที่สุด
ที่ฉันมีและฉันเป็น

จะรอเธออยู่ตรงนี้
จนกว่าคนดีจะกลับมาอีกครั้ง
จะรอเธอจนกว่าหัวใจจะหมดพลัง
จนกว่าจะหมดความหวัง หมดลมหายใจ

หากเปรียบเธอดั่งดาวบนท้องฟ้า
ฉันคงมีค่าเหมือนทรายใต้ทะเลกว้าง
ระหว่างเรายังคงมีผืนน้ำกั้นกลาง
ซึ่งมันก็คงไม่มีทางพบเจอกัน
ขอให้เธอเป็นดาวอยู่อย่างนี้
อย่าได้ไยดีเศษธุลีอย่างฉัน
เธอเป็นดาวควรค่ากับใครที่เป็นจันทร์
ทรายไร้ค่าอย่างฉันก็ขอมองเธออย่างนี้
…..ตลอดไป

ความจริงใจ...
จะเติมลงเท่าไหร่ก็ไร้ค่า
เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา
มันไม่ได้มีค่ากับเธอเลย
อยากจะเลิกคิด เลิกหวัง
แต่บางครั้งก็ชินกับความชาเฉย
ขอแค่ได้รักเธออย่างที่เคย
ความชาเฉยก็ไร้ค่าได้เหมือนกัน

เคยไหม ความคิดถึง
จะทำให้เธอซึ้งอย่างฉัน
มีร้องไห้ หรือไหวหวั่น
เธอจะเป็นอย่างนั้นบ้างไหม
อย่างเธอจะรู้เหรอว่า
ความคิดถึงมีคุณค่าสักเท่าไหร่
เพียงแค่ความรู้สึกในหัวใจ
เธอมีมัน ให้ฉันได้ แค่ไหนกัน

รักฉันมั๊ย
ขอถามย้ำ ให้แน่ใจ ในวันนี้
ที่มันเปลี่ยนไป ในทุกท่าที
กลัวว่าความรักที่มี จะเปลี่ยนตาม
รักฉันมั๊ย
ช่วยตอบให้มั่นใจ ในคำถาม
หรือว่าตัวฉัน มีแค่คำ จำกัดความ
เป็นเพียงนิยามสั้น-สั้นเมื่อวันเธอเหงาใจ

รับรู้บ้าง
ว่าตอนนี้คนอ้างว้าง..เหว่ว้า
อย่าใช้เหตุผลแค่เธอไม่มีเวลา
มาทำลายศรัทธา..ของหัวใจ
รับรู้บ้าง
ว่าตอนนี้คนอ้างว้าง..หวั่นไหว
รีบ ๆ กลับมาดูแลสักที..หัวใจ
ก่อนที่มันจะทนไม่ไหว
...และไม่เหลืออะไรให้เธอกลับมาดู...

ส่งsmsมาทีไร
เหงียบหายเหมือนคลื่นกระทบฝั่งไปเสียทุกที
ส่งsmsมาคราวนี้
เฝ้าหวังว่าจะมีความรู้สึกดีๆตอบกลับมา