เกิดความไม่เข้าใจ บางอย่าง
ทำให้มีช่องว่าง ระหว่างเธอกับฉัน
ต่างคนต่างลังเล ที่จะหันหน้าเข้าหากัน
ทำให้ความผูกพัน บั่นทอนลงไป
ฉันคิดถึงเธอนะ คิดถึงเสมอ
และเธอก็คิดถึงเหมือนกัน ใช่ไหม
งั้นทิ้งไปเถอะศักดิ์ศรี หันมาพูดดีๆ ให้เข้าใจ
ก่อนจะสายเกินไป แล้วมานั่งเสียใจทั้งสองคน

ไม่หลบสายตาจะได้ไหม
ฉันยิ่งไม่สบายใจเธอรู้หรือเปล่า
มีอะไรเปลี่ยนไประหว่างเรา
บรรยากาศจึงดูเงียบเศร้า ไม่เหมือนทุกวัน
- - - -
ช่วยมองตากันหน่อยได้ไหม
หากเธอกล้ารับความเป็นไปในใจนั้น
ขอฉันได้อ่านความรู้สึกเธอบ้างละกัน
จากสายตาเธอคู่นั้น..นะ..คนดี
- - - -
ไม่หลบหน้ากันจะได้ไหม
เพราะคนที่ได้แต่เสียใจ คือฉันคนนี้
รับฟังได้ หากสิ่งที่เธอพูดไป มันไม่ดี
แต่ขอร้อง..อย่าให้ความเงียบที่มี..เข่นฆ่ากัน

ต้นเหตุของความบาดหมาง
ที่ทำให้รักบอบบางต้องหวั่นไหว
ความอ่อนล้า เบื่อหน่าย
หรือการเข้าใจที่ผิดไป
หยุดคิดซักนิดก่อนดีไหม
เผื่อสถานการณเลวร้ายจะจบลง

ขอโทษนะคนดี
ใจลังเลดวงนี้ มันร้องไห้
รู้ทั้งรู้ว่ามีใคร
แต่หัวใจก็รักใคร…ได้อีกคน

ทำไมต้องทำทุกอย่างเพื่อเขา
ทั้งๆที่เรา ไม่เคยเป็นคนที่มีความหมาย
เขาไม่เคยมาดูแล ทิ้งให้อ่อนแออยู่เดียวดาย
ทำไมถึงยังงมงาย...ไม่เข้าใจเหมือนกัน
-  -  -  -  -  -  -
เขาไม่เคยรับรู้ ว่าเราเป็นยังไง
เศร้า..สุข..ทุกข์ใจ หรือไหวหวั่น
ในค่ำคืนที่เราแหงนมองฟ้า ร้องไห้กับพระจันทร์
เขาคนนั้นคงคิดว่า พระจันทร์สวยดี
-  -  -  -  -  -  -
ความรักไม่เคยทำให้คนตาบอด
ทั้งที่รู้มาตลอด ว่าเค้าไม่สนคนๆนี้
แต่ความรัก ทำให้คนที่ตาสว่าง...
...ทุ่มเททุกอย่างที่มี....
-  -  -  -  -  -  -
ด้วยความหวังที่ว่า เขาจะเห็นความดี...
....ในสักวัน....