ขอโทษ .. กับความไม่เอาไหนขอโทษ .. กับความเผลอไผลไม่ห่วงหาขอโทษ .. กับความผิดที่ไม่คิดเจตนาขอโทษ .. กับความไม่เข้าท่า..ต่อกันเวลามันทำให้ฉันซึ้งและเข้าใจว่าเธอได้ให้อะไรมากแค่ไหน..กับฉันจึงเป็นที่มาของคำพูดที่อยากพูดต่อกันคือ"ขอบคุณ" กับความผูกพัน..และ"ขอโทษ"ด้วยที่ฉันเพิ่งเข้าใจ
ไม่ใช่คนเข้าใจอะไรยากแต่ทำใจลำบากเรื่องแบบนี้หมดรักกัน..ฉันรู้ดีแต่จะให้ทำใจยอมรับ ทันทีก็เกินไปไม่ใช่ตัวเธอ เธอก็ไม่รู้ต้องมาสูญเสียสิ่งที่มีอยู่มันเจ็บ..รู้ไหมสักวันสิ่งที่เธอรัก. .ต้องมาจากไปเธอจะเข้าใจความหมายของคนที่ยังหายใจ....แต่ไร้วิญญาณ..