นับตั้งแต่ วันเธอไกล ในวันก่อน
ความอาทร มากเหลือ เหนือคำขาน
หัวใจฉัน ไร้สุข ทุกข์มานาน
จวบจนกาลเวลา ผ่านผัน ถึงวันนี้
เงียบเหงา เดียวดาย กลางสายฝน
หนาวร้อนทน ตลอดไป ไม่หลบหนี
หัวใจชินชา มานานปี
รอวันที่ เธอกลับ ซับน้ำตา
กับดอกไม้ ที่วาง ข้างศพฉัน
คือของขวัญ วันคนลับ กลับมาหา
เผยรอยยิ้ม เศร้าเศร้า เหงาอุรา
รับรู้ว่า วันที่ผ่าน ร้าวรานใจ

ประสบการณ์สอนให้รู้ว่า
ถ้าอยากได้อะไรมา ต้องยื้อแย่ง
ฉุดกระชากลากดึงให้ถึงแรง
รวบรวมความกล้าแกร่งไขว่คว้ามา
ประสบการณ์สอนให้รู้ต่อไป
เมื่อคิดยื้อแย่งหัวใจใครสักคนจงรู้ว่า
จะฉุดกระชากลากดึงทั้งน้ำตา
ถ้าเขาไม่ปรารถนา--
เอาหัวใจมาก็ไม่มีค่าอะไร..

รักเขาทั้งใจไปแล้วล่ะสิ
รักมากอย่างนี้ไม่กลัวเจ็บเหรอ
ถามเองตอบเอง ก็ชักเบลอๆ
ใจตอบว่า 'เออ' เจ็บบ้างก็ช่างมัน

เพิ่งรู้ความจริง ก็วันนี้
ว่าเธอคนดี ไม่ได้รักฉัน
ที่ผ่านมา เธอแค่ถนอมน้ำใจกัน
คงกลัวว่าฉัน จะมีน้ำตา
เธอจึงก้าวเข้ามา ในวันนั้น
วันที่ฉันไม่มีใคร ใจอ่อนล้า
มาจุดไฟ ให้ใจ ฉันแกร่งกล้า
และสุดท้าย ก็จากลา ให้ฉันล้มลง

อย่าถามว่าทำไมไม่มีน้ำตา
เมื่อวันที่เธอเลิกรา..ไปหาใครคนใหม่
ใช่ว่าไม่เจ็บ..ไม่รู้สึกอะไร
หากเพราะชีวิตนี้..ไม่เคยเสียใจ..ที่ได้รักเธอ

เคยผ่านคืนวันสุดระทม
เคยเศร้าตรมหวั่นไหวให้หมองจิต
เคยรักเธอยอมให้แม้ชีวิต
เคยครุ่นคิด พรหมลิขิต มิคู่ควร

สำหรับเธอ..
นิยามที่ตีค่าฉัน คือ..คนเคยรัก
แตกต่างกันยิ่งนักกับความหมายของฉัน
ถ้าถามว่าเธอคือใคร..
ฉันจะตอบว่าคือคนสำคัญ
ที่จะยิ่งมีค่าขึ้นทุกวัน..ในวินาทีถัดไป
เธอคือ.."คนที่ฉันรัก"ตลอดกาล
เธอคือผู้เดียวที่แทรกซึมผ่านในทุกความหมาย
เธอเหมือนน้ำค้างที่หยดลงบนทะเลทราย
มีค่ามากมายสำหรับผืนทราย..
แม้ไม่มีใครสังเกตทัน

ไม่อยากจะมีแล้ว..หัวใจ
ถ้าทุกสิ่งที่ทำลงไปมันไร้ค่า
เพราะไม่อยากให้ตัวเองเสียน้ำตา
ไม่อยากรู้ว่า ไม่มีค่าสำหรับใคร
วันนี้ฉันคงไม่อาจจะเข้มแข็ง
หัวใจล้าอ่อนแรงเกินจะรักใครได้
หยุดเถอะนะ..พอเถอะนะ
ถ้าเขาไม่เห็นความหมายใด
อยู่คนเดียวเก็บหัวใจ
โดยไม่ต้องให้ใคร....รู้ว่ามี

ความรักในแบบของฉัน
คือการเชื่อมั่นและศรัทธา
ความรักที่เธอยกให้มา
มันดูไร้ค่าถ้าไร้ความจริงใจ
ความรักที่เธอมีให้ฉัน
ไม่ต่างกัน กับการจำนำไว้
แลกเปลี่ยนดอกเบี้ย - ความเสียใจ
สุดท้ายเธอทวงไถ่ ต้นความรักจากฉันคืน.

เกลียดนักความหลอกลวง
เกลียดคำว่าห่วงที่เธอเสแสร้ง
เกลียดการกระทำที่เธอแสดง
เกลียดความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะตามมา
เกลียดที่เธอรักคนอื่น
เกลียดที่เธอไม่หวนคืนกลับมาหา
เกลียดมากที่สุดคือวันเวลา
ที่นำพาเธอและฉันมาพบกัน