เพียงแค่ปลายมือ จะเอื้อมคว้า
แต่ฉันก็ไม่กล้า ดึงเธอให้เหมือนเก่า
เมื่อความทรงจำ บอกความผูกพัน แห่งเรา
สำหรับเธอ..เป็นเพียงซากความว่างเปล่า ของคืนวัน
รื้อฟื้นอะไร คงไม่ได้
หากสองตาเธอ ไร้ความห่วงใย จะให้ฉัน
ทำได้เพียงเอามือ ปาดน้ำตา
กล้ายอมรับฐานะปัจจุบัน
ว่าเรามันก็แค่คนเคยรักกัน....เท่านั้นเอง

เธอเคยรู้สึก . . . เเบบฉันบ้างไหม
เวลารักใคร . . . ข้างเดียวอย่างนี้
เมื่อยามที่เค้า . . . ไม่สนใจใยดี
เราก็ไม่มีสิทธิ์ . . . ไปเรียกร้องอะไร
เธอคงไม่เคยรู้สึกสินะ . . .
ว่าความรู้สึกเจ็บ . . . มันเป็นแบบไหน
เมื่อคนที่รักเธอจนหมดใจ
ไม่เคยได้อะไร . . . กลับคืนมา
เธอจะรู้สึกเจ็บปวด . . . บ้างไหม
ในเวลาที่คนรัก มายืนอยู่ตรงหน้า
เเล้วพูดกับเธอ . . . ด้วยความเย็นชา
ว่า . . . เธอไม่เคยมีค่าอะไร . . . กับฉันเลย

เป็นได้แค่ตัวตลก
เพราะเชื่อในคำโกหก..ที่เธอมีให้
เพราะมีแค่ตัว..กับหัวใจ
จึงเป็นได้แค่ใคร..ที่ไม่สำคัญ
เป็นได้แค่ตัวตลก
เพราะ..รู้ว่าโกหกก็ยังเชื่ออยู่อย่างนั้น
ฝันลม ๆ แล้ง ๆ ว่าสักวัน
เธอนั้น..จะจริงจังกับคำสัญญา
ยังเป็นได้แค่ตัวตลกเพราะยังเชื่อในคำโกหก..ที่เธอว่า
สุดท้าย..มีเพียงฉันที่เสียน้ำตา
ที่เชื่อในคำสัญญา..ทั้งที่รู้ว่ามันหลอกลวง

ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากรักใคร
แต่เพราะไม่มีคนไหนมารักฉัน
คนที่ผ่านเข้ามา แสดงออกเพียงแค่อยากรู้จักกัน
อยากมาเรียนรู้เพียงพักๆแล้วจากไป
ไม่มีสักคน....ที่เขาจริงจัง
พอให้คำว่า "ความหวัง" มีพลังเกิดขึ้นมาได้
บางที "ความรัก" กับ"ฉัน"
อาจจะเป็นเส้นขนานกันตลอดไป
จนถึงขั้นที่ฉันลืมว่ามีหัวใจ...
อยู่ในอกข้างซ้าย...ของตัวเอง....

มันเจ็บที่ต้องทนเจอ
เมื่อไม่ใช่เจ้าของเธอ เหมือนวันนั้น
มันเปลี่ยนไปแล้ว ฐานะคนพิเศษ คนสำคัญ
ฉันไม่ใช่คนนั้น ที่เธอต้องการ อีกต่อไป
- - - - - -
ทุกครั้งที่ต้องพบหน้า
ยังปวดร้าว ยังรับรู้ว่า มันอ่อนไหว
เลิกกันไปตั้งนาน เหมือนฉันจะลืม เธอหมดใจ
ความจริงคือไม่ใช่....
ลับตาเธอเมื่อไร.... เป็นต้องร้องไห้ทุกที

หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันร้อนรนอยู่ตรงนี้
ร้องไห้ ร่ำไร ไม่ยอมให้เธอไปสักที
ทั้งที่รู้แก่ใจดี ว่าเธอไม่มีใจ
หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันนั้นร้องไห้
อ้อนวอนเพ้อพร่ำ ขอร้องเธอว่าอย่าไป
ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ ว่าเยื่อใยเธอไม่มี
หากเธอ...รักใครจริงสักคน
เธอจะเข้าใจเหตุผล ที่ฉันอดทนอยู่ตรงนี้
ยอมให้เธอทำร้ายกัน ทั้งที่รู้แก่ใจดี
แม้เศษเสี้ยวใจที่มี
เธอยังไม่เคยเหลือที่...ให้ฉันเลย

อยากหยุดเวลาไว้แค่นี้
หยุดความรู้สึกที่ดีดี ไม่ให้แปรผัน
หยุดเรื่องราวดีดี ที่เรามีให้กัน
หยุดเวลาไว้แค่นั้น ไม่ให้มันผ่านไป
แต่โลกนี้ก็หมุนอยุ่ทุกเมื่อ
กลางวันผ่าน เพื่อเหลือ กลางคืนไว้
สิ่งดีดีในวันนี้ หากถึงวัน ที่แสนไกล
ก็คงเหลือเพียงภาพเก่า-เก่าของหัวใจ
ที่ทำได้ แค่เก็บไว้ เพียงวันวาน

อยากจะมี เธอทุกครั้ง ยามเงียบเหงา
อยากจะมี เธอเป็นเงา ทุกแห่งหน
อยากจะมี เธอข้างกาย ยามร้อนรน
อยากจะมี เพียงสักคน คอยปลอบใจ
แต่ไม่มี เธอสักครั้ง ยามเงียบเหงา
แต่ไม่มี เธอแม้เงา เศร้าหงั่นไหว
แต่ไม่มี เธอข้างกาย ยามทุกข์ใจ
แต่ไม่มี เหลือสิ่งใด ให้กลับมา
คงมีเพียง ความรัก ยังคงมั่น
คงมีเพียง ความฝัน ความห่วงหา
คงมีเพียง ภาพของเธอ เดินจากลา
คงมีเพียง หยดน้ำตา เต็มหัวใจ
แต่ยังมี ชีวิต ที่เหลืออยู่
เตือนให้รู้ สึกตัว อย่าหลงใหล
บอกตัวเอง เธอจากไป ไกลแสนไกล
เรายังมี หนทางใหม่ ให้เลือกเดิน

......ปล่อยน้ำตาวิ่งเล่นบนแก้มใส......
...ปล่อยมันใหลคอยล้างบาดแผล...
...แ ล้วพูดกับใจว่าลืมไปเราใม่แคร์...
...อย่าให้พระจันทร์ล้อว่าขี้แงและแพ้ใจ...

...ยามฝนโปรย...
ลมโบกโบย พัดพา เอาความเหงา
มองเห็น ความหดหู่ ของเมฆเทา
เป็นร่มเงา แก่ใจ ที่หมองมัว
- - - - - -
...ใจเจ็บเศร้า...
ทุกข์ระทม ยามเมื่อ ฟ้าสลัว
เพราะเธอสร้าง รอยร้าว แห่งความกลัว
เธอทิ้งตัว ฉันเดียวดาย กลางฝนพรำ
- - - - - -
...คิดถึงวันก่อน...
ยังอาวรณ์ ถึงรัก ที่เคยถลำ
เธอสร้าง บาดแผลลึก ในใจช้ำ
ให้จดจำ ความระทม ยามฝนโปรย