มีเมียเหมือนมีมาร……ดา

เมื่อนั้น….
ทศกัณฐ์จอมโหดพิโรธใหญ่
ยกทัพออกกรุงลงกาในทันใด
เพื่อจะไปทำศึกกับองค์ราม
ทั้งรถถังยานเกราะเหาะข้ามฟ้า
เอฟสิบห้าเอฟสิบหกอีกพันสาม
มีทหารอีกเจ็ดหมื่นคอยติดตาม
น่าเกรงขามเสียงกึกก้องท้องธานี
ผ่านปราสาทบนยอดเขาสูงเสียดฟ้า
ที่นามว่าโอลิมปัสรัฐกรุงศรี
ทันใดนั้นเทพซีอุสทรงฤทธี
เหาะตามจะราวีหรืออย่างไร
จนมาทันพลันพุ่งเข้ามาหา
หยุดตรงหน้าทศกัณฐ์พลันสงสัย
กระเป๋าตังค์ของท่านทำตกไว้
ทศกัณฐ์กล่าวขอบใจด้วยไมตรี

สามสิบหกคืออกอันเซ็กซี่
ยี่สิบสี่คือเอวองค์โฉมเฉลา
สามสิบห้าคือบั้นท้ายร้ายไม่เบา
รวมกันเข้าเก้าสิบหกอายุเธอ

ตดดี ๆ มีศิลป์กลิ่นไม่เหม็น
ตดไม่เป็นดังป๊าดสาดเป็นฝอย
ตดอุบาทว์กากกระเซ็นเหม็นทั่วซอย
ตดอร่อยตดเป็นเพลงบรรเลงเพลิน

มือขยับจับบรรจงตรงที่หมาย
น้องว่าอายกลัวเจ็บจึงขัดขืน
น้องไม่เคยพี่ยังทำสุดกล้ำกลืน
น้องยังตื่นบอกพี่เบาเขายังกลัว
พุ่งกระฉูดน่าสยองนองด้วยเลือด
ช่างดุเดือดเสียงครางดังไปทั่ว
โธ่น้องเจ็บน้องปวดไปทั้งตัว
มาบีบมั่วสิวหัวช้างข้างแก้มเรา

ก็พี่บอกให้เงียบแล้วไงเล่า
แล้วใยเจ้าจึงเสียงดังครางไปทั่ว
พี่จะทำเบา ๆ ไม่ต้องกลัว
ค่อยๆรัวนิ้วช้า ๆ นะยาใจ
ค่อย ๆ กดค่อย ๆ เน้นอย่างเป็นขั้น
ไม่ต้องหันหน้าหนีพี่ไปไหน
พอน้ำออกแล้วความเจ็บจะหายไป
แล้วทรามวัยจะหน้าใสไร้สิวเอย

ฟ.แฟนนั้นหายาก
ต้องลำบากอ่อนแทบตาย
รับส่งกันวุ่นวาย
ใช้อุบายร้อยเล่ห์กล
สะพานก็ทอดไป
แต่ทำไมไม่ได้ผล
ขอให้จงอดทน
คงมีคนหลงกลเอย

มาวันนี้โชคดีได้มีผัว
แม้จะเคยเสียตัวมาหลายหน
มาวันนี้มีผัวเป็นตัวตน
แต่เป็นคนที่เท่าไหร่..ไม่ได้จำ

ไม่รู้สิถ้าจะถามถึงความรัก
คงยากนักที่จะตอบมอบเหตุผล
รู้เพียงว่าถ้าจะรักใครซักคน
ยังกังวลกลัวเมียรู้เดี๋ยวหูยาน

อันว่าหญิง ม.รังสิต สวยมาหนึ่ง
ใครพบเห็น ต้องตะลึง และหวั่นไหว
บ้างสวยน้อย ก็ยังพอ ถูไถไป
เดินเชิดใส่ เพราะมั่นใจ ใส่เบรนด์เนม
ไหนจะเด่น ที่ค่าเทอม อันแสนถูก
เหมาะกับลูก สุลต่าน เป็นหนักหนา
ราคาเดิม ไม่กี่เดือน ก็ขึ้นมา
เป็นเครื่องหา เลี้ยงชีพ สำหรับใคร