ความรักกับอากาศ..
เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน
ไม่มีอากาศ ก็ไม่มีลมหายใจ
ไม่มีความรักยังหายใจได้เหมือนทุกวัน
-  -  -  -  -  - 
อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา
แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น
อากาศอาจได้มาง่ายๆและมีอยู่มากมายร้อยพัน
ส่วนความรักแม้เพียงฝันก็สุขใจ
-  -  -  -  -  -
อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก
ส่วนความรักใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่
อากาศไม่เคยสร้างความเสียใจ
หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา
-  -  -  -  -  -
อากาศทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่
และความรักทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า
อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา
ส่วนความรัก เห็นด้วยตา รู้ด้วยใจ
-  -  -  -  -  - 
มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่
มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว
สำหรับอากาศ เข้า-ออก ตามลมหายใจ
แต่ความรักหากมีไว้ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว
-  -  -  -  -  -
ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก
ดูแลความรักยิ่งยุ่งยากหากไม่ชอบแลเหลียว
อากาศมากเท่าไร่ก็ไม่กลมเกลียว
ความรัก แม้บางเบาก็แน่นเหนียวและผูกพัน
-  -  -  -  -  -
ส่นประกอบของอากาศสามารถบรรยาย
แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ
อากาศอาจ ดี-แย่ แต่ละวัน
ส่วนความรักนั้นจะยังคงอบอ่นกรุ่นหัวใจ
-  -  -  -  -  -
"ความรัก" กับ "อากาศ"
หากถามฉัน ว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน
แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด
แต่ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ ก็ไม่อาจทนอยู่ได้เช่นกัน

ผู้หญิงบาง คนอาจ เหมือนน้ำแข็ง
เมื่อส่องแสง ที่เคยเย็น กลับเลือนหาย
เหมือนน้ำแข็ง อบอุ่น ก็ละลาย
ขอแค่ใจ กับเวลา ที่ให้กัน
- - -
แต่บางคน ไม่ใช่ คนใจอ่อน
คำอ้อนวอน ไม่เคยทำ ให้เปลี่ยนผัน
ไม่คือไม่ ตลอดกาล นานนับวัน
ยิ่งดื้อรั้น ก็ยิ่ง รำคาญใจ
- - -
พวกผู้ชาย ไยคิด ว่าความรัก
ที่ให้จัก ชนะ เหนือสิ่งไหน
จะบอกว่า เธอคาด หวังมากไป
รักคือเรื่อง ของใจ ใช่ทฤษฎี
- - -
ความยุติธรรม ไม่มี หรอกในโลก
จะรอโชค ให้ช่วย บนบานผี
เธอเคยเชื่อ บ้างไหม ว่าทำดี
ไม่จำเป็น ต้องได้ดี เสมอไป
- - -
เหมือนรักเขา ใช่เขา ต้องรักตอบ
คิดให้รอบ คอบก่อน จะดีไหม
ว่ารักเขา คือการ ทำเช่นไร
แค่เห็นเขา สุขใจ ก็เพียงพอ...

รู้...ศาสตรา อาวุธ หาใดเปรียบ
รู้...มิมี ใครเทียบ แสนยาได้
รู้...ยังแพ้ แก่เธอ อยู่ร่ำไป
รู้...พ่ายคำ ยิ่งใหญ่ ในแดนดิน
- - - -
รัก...จรรโลง โลกนี้ สีสดใส
รัก...ห่างหาย หดหู่ ให้ถวิล
รัก...เพียงเธอ จ่อมจม เกินใจจินต์
รัก...ตราบสิ้น ดินฟ้า มามลาย
- - - -
ฤๅ...สิ่งใด เทียบได้ ซึ่งความรัก
ฤๅ...ใครจัก เคียงชิด ไม่ห่างหาย
ฤๅ...มีสิ่ง ยืนยง ไม่เปลี่ยนไป
ฤๅ...เทียบเท่า หัวใจ ที่ให้เธอ
- - - -
ลืม...ความทุกข์ ความเหงา และเศร้าจิต
ลืม...ความคิด หยุดที่ เธอเสมอ
ลืม...ทุกสิ่ง ทุกคน ที่เคยเจอ
ลืม...ว่าฝัน ละเมอ หรือเรื่องจริง
(บทกลอนชนะเลิศ ชุมชนคนบ้ากลอน ประจำเดือน ต.ค.50 )

ความรักไม่ใช่การลงทุน
ไม่ใช่การเล่นหุ้นเพื่อหวังผล
แต่รักคือความรู้สึกของคนสองคน
ที่ผูกพันกันไว้ด้วยอาทร
บางครั้งอาจทะเลาะกันบ้าง
เพราะต่างคนต่างก็มีความฝัน
แต่รักแล้วต้องอภัยกันและกัน
แม้คืนวันจะผันแปรรักยังมั่นดั่งสัญญา

ถึงเมาเหล้าก็ไม่เท่ากับเมารัก
สุดจะหักห้ามจิตคิดไฉน
ถึงเมาเหล้าเช้าสายก็หายไป
แต่เมาใจประจำทุกค่ำคืน

จีบผู้หญิงเปรี้ยว ๆต้องเกี้ยวคล่อง
จีบผู้หญิงจองหองต้องขยัน
จีบผู้หญิงลวดลายต้องไล่ทัน
จีบผู้หญิงกลัดมันต้องผันผ่อน
จีบผู้หญิงสมัยใหม่ต้องใจกล้า
จีบผู้หญิงมายาอย่าใจร้อน
จีบผู้หญิงไก่แก่ต้องแง่งอน
จีบผู้หญิงใจอ่อนต้องผ่อนตาม
จีบผู้หญิงช่างพูดอย่าพูดมาก
จีบผู้หญิงหุบปากต้องหมั่นถาม
จีบผู้หญิงนุ่มนวลอย่าลวนลาม
จีบผู้หญิงรูปงามอย่าวางโต
จีบผู้หญิงคนชั่วต้องสอนสั่ง
จีบผู้หญิงรวยสตางค์ต้องวางโก้
จีบผู้หญิงนักศึกษาอย่าคุยโม้
จีบผู้หญิงยโสอย่าขัดใจ
จีบผู้หญิงรูปชั่วต้องยกยอ
จีบผู้หญิงของตกต้องเก็บให้
จีบผู้หญิงใจร้อนอย่ามือไว
จีบผู้หญิงบ้านไกลต้องหมั่นเยือน
จีบผู้หญิงนักเดินทางต้องเงินหนัก
จีบผู้หญิงอกหักต้องเป็นเพื่อน
จีบผู้หญิงรุ่นน้องต้องคอยเตือน
จีบผู้หญิงเป็นเพื่อนต้องใจเย็น

เมื่อคราใดที่ยามอาทิตย์ขึ้น
ไม่คิดฝืนจิตใจที่โหยหา
เพียงแค่คนเพียงคนเดียวในอุรา
ยามนิทราเพียงกายาที่นอนลง ...

งานวันเกิด ยิ่งใหญ่ ใครคนนั้น
ฉลองกัน ในกลุ่ม ผู้ลุ่มหลง
หลงลาภยศ สรรเสริญ เพลินทนง
วันเกิดส่ง ชีพสั้น เร่งวันตาย
- - - - - -
ณ มุมหนึ่ง ซึ่งเหงา น่าเศร้านัก
หญิงแก่แก่ นั่งหงอย และคอยหาย
โอ้วันนี้ ในวันนั้น อันตราย
แม่คลอดสาย โลหิต แทบปลิดชนม์
- - - - - -
วันเกิดลูก เกือบคล้าย วันตายแม่
เจ็บท้องแท้ เท่าไร ก็ไม่บ่น
กว่าอุ้มท้อง กว่าคลอด รอดเป็นคน
เติบโตจน บัดนี้ นี่เพราะใคร
- - - - - -
แม่เจ็บเจียน ขาดใจ ในวันนั้น
กลับเป็นวัน ลูกฉลอง กันผ่องใส
ได้ชีวิต แล้วก็เหลิง ระเริงใจ
ลืมผู้ให้ ชีวิต อนิจจา
- - - - - -
ไฉนเรา เรียกกัน ว่า"วันเกิด"
"วันผู้ให้ กำเนิด" จะถูกกว่า
คำอวยพร ที่เขียน ควรเปลี่ยนมา
ให้มารดา คุณเป็นสุข จึงถูกแท้
- - - - - -
เลิกจัดงาน วันเกิด กันเถิดนะ
ควรแต่จะ คุกเข่า กราบเท้าแม่
รำลึกถึง พระคุณ อบอุ่นแด
อย่ามัวแต่ จัดงาน ประจานตัว

ความเหงาเป็นเพื่อนแท้
อ่อนแอเป็นเพื่อนเก่า
ความเงียบก็เพื่อนเรา
ใจบางเบาคือเพื่อนตาย

คนไม่เคยซึ้งใครในชีวิต
อาจจะคิดซึ้งเราเข้าก็ได้
สำหรับเราคนซึ่งไม่ซึ้งใคร
อาจจะซึ้งคนซึ่งไม่ซึ้งเรา