ช่วงแรกแห่งความรัก
คือรู้จักและทักทาย
ยิ้มมายิ้มไป
แล้วมอบหัวใจให้กันและกัน

ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เธอ
ไม่ใช่เพียงพลั้งเผลอเพราะความเหงา
แต่หล่อหลอมจากความฝันอันบางเบา
กระซิบฝากสายลมหนาวว่ารักเธอ

นิยามซึ้ง ๆ ของความรัก
เข้ามาพิงพักอยู่ใน หัวใจนี้
ย่องมาเงียบ ๆ เลาะเลียบมา ในฤดี
……รอคนดีเปิดอ่าน
คนแต่ง อาจแต่ง ไม่ดีนัก
แต่มีความรักและถ้อย คำหวาน ๆ
ตอนจบ อาจสุข หรือร้าวราน
รอเธอเปิดอ่าน แล้วบอกขาน กลับมา

เพียงคำพูด พูดไป ก็หายเปล่า
ไม่มีเรื่อง ไม่มีราว ให้ยึดถือ
เพียงกระดาษ ก็เขียนได้แค่ปลายมือ
มันก็คือ แค่กระดาษ เพียงหนึ่งใบ
แต่จงรอ ดูตัวฉัน ในวันหน้า
อีกไม่ช้า จะคลี่คลาย หายสงสัย
สักสิบปี ยี่สิบปี ไม่สายไป
อ่านเก็บไว้ แล้วคอยดูให้รู้จริง

อินทนิลกลิ่นหอมหวล
แต่เนื้อนวลหวลหอมกว่า
พิศพักตร์เพลิดเพลินตา
แก้มนั้นหนาเป็นยองใย
ชิดแนบแอบอกอุ่น
เนื้อละมุนจะว่าไหม
รักน้องต้องดวงใจ
หวังอยากได้เจ้าเชยชม

ผิดมากไหมถ้าฉันจะบอกรัก
แค่รู้จักเธอไม่นานมากเท่าไร
ถ้าความรักอยู่ที่กายใช่ที่ใจ
จะขอให้ชีวาวายตายทันที

ไม่รู้ว่าทำไม
เธอถึงเข้ามาอยู่ในใจเร็วอย่างนี้
รักเธอแล้วนะคนดี
ทั้งๆที่เธอไม่เคยให้ความมั่นคง
แต่ก็ยังมีความรู้สึกดีๆให้
ทั้งรู้ว่าอาจเสียใจในวันหน้า
ไม่เป็นไรถ้าเกิดจะมีน้ำตา
แค่อยากให้เธอรู้ว่า ฉันรักเธอ...ก็พอ

ทุกทุกตัวอักษรที่เธอเห็น
บอกถึงความเป็นไปในใจฉัน
แทนคำพูด..สายใย..ความผูกพัน
แทนคำหนึ่ง..คำนั้น ฉันรักเธอ