อย่าพูดว่ารักฉัน...
ถ้าเธอไม่ได้รู้สึกอย่างนั้น เข้าใจไหม
อย่าจับมือ  โอบกอด ปลอบโยนใจ
เพราะจะทำให้คนอ่อนไหว คิดไปไกล ว่าเธอ..รักกัน
อย่าพูดว่าห่วงหา...
ถ้าฉันมีค่า  แค่เวลาเหงา เท่านั้น
หากใครบางคน เกิดสับสน กับความผูกพัน
แล้วถอนตัวไม่ทัน เธอจะกลายเป็นคนทำร้ายฉัน อย่าง..ไม่ตั้งใจ
อย่าให้ความสับสน...
ต้องทำร้ายใครบางคนจน หวั่นไหว
ปล่อยมือฉัน ก่อนที่รักจะพันธนาการมากเกินไป
ถึงตอนนั้น  ฉันอาจจะรักใครไม่ได้..อีกเลย

ไม่รู้นะว่า..ความรัก..เริ่มจากตรงไหน
แล้วอะไรนะ..ที่เรียกกันว่า..ความรัก
บอกหน่อยได้ใหม..ฉันแค่..อยากรู้จัก
ว่าความรักนั้น..มันรู้สึกอย่างไร

อาการ..เหมือนฉันใหม..ในตอนนี้
ที่คิดถึง..เธอคนดีทุกครั้ง..ที่ห่างหาย
ไม่เห็นหน้าเธอ..ก็เฝ้าละเมอ..อยู่ร่ำไป
คิดถึงทุกลมหายใจ..มากเกินไปรึปล่าวนะคนดี

ถ้าหากมันเป็น..อย่างที่ฉันได้..กล่าวมา
ความรัก..คงจะเข้าตา..ฉันเสียแล้วหรือนี่
พึ่งจะรู้ตัว..ว่าเธอเข้ามาอยู่..ในความคิดถึงที่มี
งั้นฉัน..คงต้องบอกเธอตรงนี้..คนดี..ฉันรักเธอจัง

เป็นแค่ผู้หญิง ธรรมดา ธรรมดา  ....
ไม่ใช่ นางฟ้า ... ที่ไหน
จะให้อะไร กับเธอได้
นอกจากหัวใจ  ทั้งหมด.... ที่มี
-  -  -  -  -
ไม่ใช่นางฟ้า.....
เป็นแค่ผู้หญิง ธรรมดา ธรรมดา....บนโลกใบนี้
ร้องไห้ เมื่อเสียใจ .... ยิ้มได้ เมื่อยินดี
และเต็มใจ จะรักเธอ อย่างนี้ ตลอดไป  ....
-  -  -  -  -
เป็นแค่ ผู้หญิง ธรรมดา ธรรมดา ....
และรู้ตัวดีว่า ควรอยู่ ที่ตรงไหน
แต่ก็ยังหวัง และเฝ้ารอ อยู่ร่ำไป
ซักวัน คงได้ยิน  "คำหนึ่ง" ที่ซึ้งใจ ...... "ว่ารักกัน"

กลอนนี้อาจไม่กินใจหรือไม่ซึ้ง
เธอก็ยังดื้อดึงจะอ่านใช่ไหม
อ่านไปสิอ่านบรรทัดต่อไป
อ่านเลยเธอ...อ่านให้จบบทกลอน

บทกวีที่กลั่นกรองจากความรัก
อยากให้เธออ่านนักเพียงสักหน
แล้วจะรู้ความในใจใครบางคน
ที่ว่ายวนจมปลักเพราะรักเธอ

อ่านแล้วโปรดเหลียวมองที่หน้าต่าง
เปิดผ้าม่านบางบางทีได้ไหม
ฉันจะส่งยิ้มให้เธอโปรดรับไป
เธอยิ้มตอบก็สุขใจได้ทั้งวัน ^^