ในโลกใบกว้าง
ฉันมีความรู้สึกหลายอย่างเก็บไว้ให้
ตรงพื้นน้ำ ทะเลกว้างไกล
ฉันจะส่งความห่วงใย ไปฝากเธอ
ตรงฟ้ากว้าง สีครามงามซึ้ง ๆ
ฉันจะส่งความคิดถึง ถึงเสมอ
ตรงฟ้าว้าเหว่ทะเลหวั่นไหวในใจเธอ
ฉันจะส่งรักล้นเอ่อ ให้เธอคนไกล

เพียงความคิดถึง
แค่อยากให้รู้ซึ้งและเข้าใจ
ถ้าไม่รัก ก็คงไม่หวั่นไหว
ถ้าไม่ห่วงใย ก็คงไม่คิดถึง

หากท้องฟ้ายิ่งใหญ่
แทนดวงใจแห่งความคิดถึง
หากดวงดาวนั้นคือคำซึ้ง ๆ
ฉันจะดึงมาเรียงร้อยถ้อยให้เธอ
เพราะท้องฟ้าดวงดาวอยู่ด้วยกัน
เหมือนเธอฉันที่ผูกพันกันเสมอ
ไม่เป็นไรหรอกนะแม้ไม่เจอ
จะไม่เผลอปันใจให้ใครเลย

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

คิดถึงเธอทุกวันใจพร่ำเพ้อ
คิดถึงเธอทุกวันใจเพ้อหา
คิดถึงปุ๊ยทุกวันทุกเวลา
แต่ตอนนี้เอกขอลาต้องเข้านอน

ไม่เห็นเธอหนึ่งวันแสนคิดถึง
นั่งคะนึงภาพเธอและใฝ่ฝัน
อยากให้เราสองคนได้พบกัน
จะได้มอบความรักนั้นให้แด่เธอ

คิดถึงหนักหนา
อยากรู้ว่ายังสบายดีไหม
อยู่ทางนี้ทำได้แค่ส่งใจ
กับความห่วงใยที่ให้เธอ
คิดถึงหนักหนา
ให้รู้ว่ายังรักอยู่เสมอ
ถึงแม้ไม่ได้เจอ
แต่ยังคิดถึงเธอทุกวัน

แม้นไม่ได้พบหน้า
แต่เชื่อเถอะว่ายังคิดถึงเสมอ
ยังห่วงใยแม้ไม่เจอ
ก็ยังคิดถึงเธอตลอดไป

ได้รับข้อความของเธอ
เลยละเมอส่งตอบไป
ถึงแม้เราอยู่แสนไกล
ให้เธอหันหลังไป
จะเจอฉันไงคนดี

ยังเหมือนเดิมอยู่นะ
แม้พักนี้จะหายหน้า
ยังคิดถึงเธอเหมือนเคยมา
เพียงแต่ว่าเวลาไม่ค่อยมี