สิ่งมากมาย อยากบอกออกไป ให้รับรู้
ทั้งที่เป็นอยู่...และคิดฝัน
อยากเก็บเกี่ยว ทุกเศษเสี้ยว ความสัมพันธ์
ทุกสิ่งอัน ที่มีเพียงฉันและเธอ ที่เข้าใจ
หอบพาความคิดถึง.....
ผ่านถ้อยคำซึ้งๆ ที่สดใส
ส่งข้อความ ตามจิตที่คิดไว้
บอกทุกความห่วงใย ใส่อีเมลล์
เปิดอ่านสักนิด หากคิดถึงกัน
อย่าให้ความใฝ่ฝัน ของฉันล้มเหลว
หวังเพียงรัก จะเติมไฟในใจ ให้ปลุกเปลว
Please read my mail ที่จริงใจ

เธอเคยคิดถึง ใครไหม
เมื่อเห็นฟ้าใส ที่ปลายขอบฟ้า
หรือเธอก็เคย คิดว่า
อยากจะเก็บปลายฟ้า ไปฝากใคร
ฉันก็ยังรู้สึกเสมอ
และคนๆ นั้น ก็คือเธอรู้ไหม
ถึงแม้ขอบฟ้า จะเปลี่ยนสีไป
แต่ความคิดถึงจากใจ
ยังคงเป็นเธอเสมอไป
ในความคิดคำนึง

" คิดถึง "...
คำ-คำหนึ่งฟังแล้วซึ้งคะนึงหา
คนได้รับคงสบายใจทุกเวลา
แต่รู้หรือเปล่าว่า...
คนให้มา ต้องปวดปร่าเพียงใด
ยิ่งคิด ยิ่งคำนึง
ยิ่งนึกถึง ยิ่งอยากร้องไห้
มอบความคิดถึง ให้คนรับมากมาย
แล้วคนรับมีบ้างไหม
จะคิดถึงคนให้ด้วยใจจริง

อยากให้ความรู้สึกดี-ดีระหว่างเรา
ทดแทนความว่างเปล่าภายในใจ
ให้ดาวสวยบนฟ้าใส
แทนสายตาอาทร..ห่วงใย.. ผูกพัน
ให้สายลมละมุน
แทนลมหายใจอุ่นของกันและกัน
ให้ความคิดถึงและผูกพัน
ทดแทนคืนวันที่ห่างไกล

จะต้องห่างกันเพียงไรก็ไม่ว่า
แต่ขออย่าลืมกันจะได้ไหม
ขอเพียงส่งความคิดถึงและห่วงใย
พร้อมกับความจริงใจมาให้กัน

ถ้าคนเราอยู่ใกล้กันตลอดเวลา
ไฉนเลยจะเข้าใจในคุณค่าของคำว่า "คิดถึง"

ใช่ว่าวันเก่าจะลางเลือน
อาจดูเหมือนทุกสิ่งยังช่างห่างไกล
แต่แท้จริงไม่ว่าวันเวลาไหน
เธอยังคงอยู่ในใจเสมอมา

ยิ่งดึก..ยิ่งเงียบ
อากาศเย็นเยียบ สั่นไหว
แสงจันทร์สาดแสง แทนไฟ
ทำไมฉัน ไม่หลับตา
ผ้าหนา กลับห่มไม่อุ่น
ใจมันว้าวุ่น อะไรนักหนา
หรือเพราะ คิดถึง จึงไม่หลับตา
หรือต้องรอใคร กลับมา จึงจะหลับลง

ฉั น ไ ด้ เ รี ย น รู้ ว่ า. . .
หนึ่งวันของฉันที่แสนธรรมดา
ยังมีท้องฟ้าสีฟ้า..ที่สดใส
มี ใ ค ร ใ ห้ คิ ด ถึ ง ย า ม ห ลั บ ต า . .
มีคนให้ห่วงหายามห่างไกล
มีฝันแสนกรุ่นละมุนละไม..
ให้ฉันยิ้มได้ตลอดทั้งวัน

ใต้ฟ้าสีคราม
ฉันนั่งมองทะเลงาม ด้วยความหวั่นไหว
สีของท้องฟ้า แม้จะอบอุ่นเพียงใด
แต่ก็ยังรู้สึกเหงาใจ ทุกนาที
- - - - -
ใต้ฟ้าสีคราม
ทุกชั่วโมงยาม ยังคิดถึงเธอคนนี้
ทุกลมหายใจเข้าออก ที่ฉันมี
ยังรอเธอคนดี มาสัมผัสมัน