Tag Archives: กลอนรักซึ้งๆ

ขอบคุณ ที่ทำให้เข้าใจ

ขอบคุณ – ที่มาให้รัก
ขอบคุณ – ที่ทำให้รู้จักว่าความรักนั้นเป็นแบบไหน
ขอบคุณ – ที่ทำให้รู้ว่าส่วนหนึ่งของความรักที่งดงามเป็นเช่นไร
ขอบคุณ – ที่ทำให้เข้าใจ ว่าความรักไม่ได้มีแต่ด้านที่มืดมน


หากต้องเลือกความรักกับอากาศ

ความรักกับอากาศ..
เธอเลือกที่จะขาดสิ่งไหน
ไม่มีอากาศ ก็ไม่มีลมหายใจ
ไม่มีความรักยังหายใจได้เหมือนทุกวัน
–  –  –  –  –  –
อากาศไม่ต้องเสาะแสวงหา
แต่ความรักจะได้มาต้องบากบั่น
อากาศอาจได้มาง่ายๆและมีอยู่มากมายร้อยพัน
ส่วนความรักแม้เพียงฝันก็สุขใจ
–  –  –  –  –  –
อากาศแทบไม่มีน้ำหนัก
ส่วนความรักใครก็เห็นว่ายิ่งใหญ่
อากาศไม่เคยสร้างความเสียใจ
หากความรัก ทำให้ต้องร้องไห้ มีน้ำตา
–  –  –  –  –  –
อากาศทำให้ทุกชีวิตดำรงอยู่
และความรักทำให้ลมหายใจทุกอณูมีคุณค่า
อากาศมองเห็นได้ยากด้วยสายตา
ส่วนความรัก เห็นด้วยตา รู้ด้วยใจ
–  –  –  –  –  –
มีอากาศโลกก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่
มีความรักโลกจะกลายเป็นสีชมพูหวานไหว
สำหรับอากาศ เข้า-ออก ตามลมหายใจ
แต่ความรักหากมีไว้ก็ไม่อยากสูญเสียไปสักนิดเดียว
–  –  –  –  –  –
ดูแลรักษาอากาศว่าลำบาก
ดูแลความรักยิ่งยุ่งยากหากไม่ชอบแลเหลียว
อากาศมากเท่าไร่ก็ไม่กลมเกลียว
ความรัก แม้บางเบาก็แน่นเหนียวและผูกพัน
–  –  –  –  –  –
ส่นประกอบของอากาศสามารถบรรยาย
แต่ความรักไม่อาจอธิบายด้วยคำสั้นๆ
อากาศอาจ ดี-แย่ แต่ละวัน
ส่วนความรักนั้นจะยังคงอบอ่นกรุ่นหัวใจ
–  –  –  –  –  –
“ความรัก” กับ “อากาศ”
หากถามฉัน ว่าเลือกที่จะขาดสิ่งไหน
แม้อากาศจำเป็นสักเพียงใด
แต่ในโลกที่ความรักสิ้นไร้ ก็ไม่อาจทนอยู่ได้เช่นกัน

แค่หลับตาเธอก็รู้อยู่แก่ใจ ว่าฉันรักและห่วงใยตลอดเวลา

อยู่ไกลกันอย่างนี้
แต่คนดีคงรับความรู้สึกได้
แค่หลับตาเธอก็รู้อยู่แก่ใจ
ว่าฉันรักและห่วงใยตลอดเวลา


ขอสัญญา จะรักเธอให้มากกว่าที่เธอรักกัน

เหนื่อยมั้ย..ที่ทำแบบนี้
กับสิ่งดีดีที่มอบให้ฉัน
คนที่ไม่เคยเห็นค่าความผูกพันธ์
แต่เธอก็ยังอยู่เพื่อกันตลอดมา

ขอบคุณนะ..ขอบคุณเธอมาก
ที่ไม่ยอมเดินจากผู้หญิงเจ้าปัญหา
วันนี้ฉันรู้แล้วว่าอะไรที่มีค่า
และฉันขอสัญญา..จะรักเธอให้มากกว่าที่เธอรักกัน


ขอบคุณกามเทพ ทำให้คนอย่างเรามารักกัน

ในโลกกว้างที่มีคนมากมาย
เราอาจเคยเดินสวนทางกันไปไม่รู้กี่ครั้ง
กามเทพมีจริงหรือเปล่านะ อยากรู้จัง
วันหนึ่งเราจึงถูกตั้งให้เป็นคนรัก ที่ห่วงใย

ก่อนหน้านั้นเราเคยพบกันมาก่อนหรือเปล่า
เคยมีช่วงที่เราเป็นคนแปลกหน้า ต่อกันไหม?
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง คงต้องขอบคุณกามเทพ ที่สื่อใจ
ทำให้คนแปลกหน้าอย่างเรา มาห่วงใยและรักกันได้จริงๆ


รู้ รัก ฤๅ ลืม

รู้…ศาสตรา อาวุธ หาใดเปรียบ
รู้…มิมี ใครเทียบ แสนยาได้
รู้…ยังแพ้ แก่เธอ อยู่ร่ำไป
รู้…พ่ายคำ ยิ่งใหญ่ ในแดนดิน
– – – –
รัก…จรรโลง โลกนี้ สีสดใส
รัก…ห่างหาย หดหู่ ให้ถวิล
รัก…เพียงเธอ จ่อมจม เกินใจจินต์
รัก…ตราบสิ้น ดินฟ้า มามลาย
– – – –
ฤๅ…สิ่งใด เทียบได้ ซึ่งความรัก
ฤๅ…ใครจัก เคียงชิด ไม่ห่างหาย
ฤๅ…มีสิ่ง ยืนยง ไม่เปลี่ยนไป
ฤๅ…เทียบเท่า หัวใจ ที่ให้เธอ
– – – –
ลืม…ความทุกข์ ความเหงา และเศร้าจิต
ลืม…ความคิด หยุดที่ เธอเสมอ
ลืม…ทุกสิ่ง ทุกคน ที่เคยเจอ
ลืม…ว่าฝัน ละเมอ หรือเรื่องจริง
(บทกลอนชนะเลิศ ชุมชนคนบ้ากลอน ประจำเดือน ต.ค.50 )


ขอบคุณคืนและวัน ที่เปลี่ยนผันทำให้ฉันมาพบเธอ

ขอบคุณอะไรบางอย่าง
ที่นำทางให้เรามาพบกัน
ขอบคุณคืนและวัน
ที่เปลี่ยนผันทำให้ฉันมาพบเธอ
– – – – – – –
ขอบคุณรอยยิ้มหวาน
จากวันนั้นที่มีให้กันเสมอ
ขอบคุณความอบอุ่น ละไมละมุน จากเธอ
ทุกครั้งที่พบเจอ…ทุกครั้งที่พบกัน
– – – – – – –
อยากให้เป็นเช่นนี้ตลอดไป
คืนวันที่สดใสของเธอกับฉัน
มั่นคงเรื่อยไปดั่งแสงตะวัน
.เป็นแสงจันทร์สาดส่องใจกันและกัน
…นานเท่านาน…


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป