Tag Archives: กลอนลา

วันนี้เมื่อเขากลับมา เธอก็ตัดใจลาจากฉัน

วันนี้เมื่อเขากลับมา
เธอก็ตัดใจลาจากฉัน
ง่ายเหลือดีเหมือนไม่มีความผูกพัน
แล้วแผลในใจฉัน…ใครกันจะลบเลือน


พรุ่งนี้ยังมีแสงตะวัน

พ รุ่ ง นี้ ยั ง มี แ ส ง ต ะ วัน
ฉันบอกตัวเองอย่างนั้น ในวันที่ความฝันอ่อนล้า
ถึงแม้กลางคืนจะยาวนานให้ข้ามผ่านรอยน้ำ ต า
แต่ฉันก็รู้ว่า แสงสีทองของตะวันจ้า จะทอประกาย
– – – – – – – –
ฉั น จึ ง อ ย า ก บ อ ก เ ธ อ เห มื อน กั น
ว่าสิ่งที่เกิดกับเธอนั้น ฉันเห็นมันและเข้าใจในความหมาย
เมื่อโลกไม่อาจหยุดนิ่ง ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไป
มันเป็นธรรมดาเชื่อไหม เธอกับเขา ฉันหรือใคร ไม่ต่างกัน
– – – – – – – –
ป ล่ อ ย มั น น ะ ใ ห้ มั น ผ่ า น ไ ป
วันนี้ร้องไห้ได้ อีกไม่นานหัวใจจะกลับมายิ้มได้ดังฝัน
คิดเสียว่าเราโชคดี ที่ได้เรียนรู้และเข้าใจมัน
ประสบการณ์ของเธอนั้น อยากบอกว่า ..
ต ร ง กั น .. แ ต่ ต่ าง ใ จ


กุมมือฉันไว้ให้แน่นเถิดนะ ก่อนอะไรจะเกิดขึ้นจากนี้

กุมมือฉันไว้ให้แน่นเถิดนะ
ก่อนอะไรจะเกิดขึ้นจากนี้
ความเหน็บหนาวว่างเปล่าที่ทบทวี
ขอไออุ่นจากคนดีมาลบไป
พาฉันไปกับเธอด้วยนะ
ฉันมีเพียงหัวใจที่จะมอบให้
พาฉันข้ามขอบฟ้า เวิ้งน้ำที่กว้างใหญ่
พาฉันไปด้วยหัวใจของเธอนะ คนดี
เชื่อมั่นในหัวใจฉันเถิดนะ
แล้วสร้างปีกอิสระที่จะพาเราไปทุกที่
ให้ฉันหลับฝันและตื่นในอ้อมแขนเธออย่างนี้
จนกว่าจะถึงนาทีที่ไร้ซึ่งลมหายใจ


อย่ามอง การจากลา ว่าทำร้าย

อย่ามอง การจากลา ว่าทำร้าย
ตรงกันข้าม…มันท้าทายความห่วงหา
ว่าเมื่อเรา ห่างไกล ไปสุดตา
ความผูกพัน จะมีค่าหรือเปลี่ยนไป
ในที่สุด จุดจบ ของบางอย่าง
ก็เป็นจุด เริ่มสร้าง บางสิ่งได้
จุดจบของการพบกัน คือการไกล
ก็เริ่มสร้าง ความห่วงใยได้พร้อมกัน


เคยรักเธอยอมให้แม้ชีวิต เคยครุ่นคิด พรหมลิขิต มิคู่ควร

เคยผ่านคืนวันสุดระทม
เคยเศร้าตรมหวั่นไหวให้หมองจิต
เคยรักเธอยอมให้แม้ชีวิต
เคยครุ่นคิด พรหมลิขิต มิคู่ควร


จะรอเธออยู่ตรงนี้ จนกว่าคนดีจะกลับมาอีกครั้ง

จะรอเธออยู่ตรงนี้
จนกว่าคนดีจะกลับมาอีกครั้ง
จะรอเธอจนกว่าหัวใจจะหมดพลัง
จนกว่าจะหมดความหวัง หมดลมหายใจ


เก็บคำว่ารอไปเหอะ

เก็บคำว่ารอไปเหอะ
ไม่อยากให้สมองเปื้อนเปรอะเหลวไหล
ขนาดแผ่นดินเดียวกันทุกวันยังนอกใจ
ถ้าข้ามน้ำ ข้ามทะเลไปคงสะกดไม่ได้ว่า..
……..อะไรคือ “รอ”……


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป