Tag Archives: กลอนเหงา

ขอใจที่เธอหวั่น เอาให้ฉันรักษาใจ

ขอดาวที่เธอพิง
เอาไว้อิงอุ่นไอ
ขอฝันที่เธอใฝ่
เอาไว้เคียงข้างฝัน
ขอรักที่เธอกอด
เอาไว้เกี่ยวเมื่อไกลกัน
ขอใจที่เธอหวั่น
เอาให้ฉันรักษาใจ


ฉันเหนื่อยเหลือเกิน บนทางเดินที่ไม่มีใครห่วงหา

ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
บนทางเดินที่ไม่มีใครห่วงหา
ฉันล้มลงจนไม่อยากจะลุกขึ้นมา
หนทาง…ความฝัน ข้างหน้า ช่างห่างไกล

ฉันเหนื่อยเหลือเกิน
ฉันยิ่งเดินยิ่งพยายาม มากเท่าไหร่
ก็เหมือนหลงอยู่บนหนทาง ที่เดินไป
ฉันไม่มีเรี่ยวแรงความหวังใด ๆ จะก้าวเดิน


คิดถึงเธอเหลือเกินคนไกล

คิดถึงเธอเหลือเกินคนไกล
เธอคิดถึงฉันบ้างไหมคนดี
ระยะทางห่างกันแบบนี้
เธอจะมีความรู้สึกเช่นไร


ถามดาวบนฟากฟ้า

ถามดาวบนฟากฟ้า
อยากรู้ว่าเธอจะคิดถึงฉันไหม
ในยามที่เราสองต้องห่างไกล
เธอจะยังมีฉันไหม ในใจเธอ


อย่างน้อยเธอยังมีฉัน… ที่รอคอยวันให้เธอกลับมา

ฉันจะเก็บดาวเอาไว้ให้
ในวันที่เธออยู่ไกลแสนไกลอีกขอบฟ้า
จะเก็บความสุข จากทุก-ทุกช่วงเวลา
เก็บไว้รอให้เธอกลับมา และรับมัน
ฉันจะส่งความห่วงใยไปหา
ในค่ำคืนที่เธอเหว่ว้ากับความฝัน
อย่าร้องไห้และท้อใจเมื่อไกลกัน
อย่างน้อยเธอยังมีฉัน…
ที่รอคอยวันให้เธอกลับมา


หัวใจยังมีว่าง จึงเสเพล..เคว้งคว้างไปทุกหน

หัวใจยังมีว่าง
จึงเสเพล..เคว้งคว้างไปทุกหน
แต่ไม่ใช่กับทุกทุกคน
เพียงบางหน…กับบางคนที่ถูกใจ


ที่เดิมของเธอในดวงใจ รอเธอกลับมาเติมสีสรรใหม่ๆ ให้หัวใจที่เงียบงัน

ลืมกันแล้วหรือ…..
ฉันก็คือ…คนที่เคยห่วงหา
อยู่ๆเธอก็หายไปให้ไกลตา
ใจมันอ่อนล้าเกินกว่าจะทำใจ

รีบกลับมานะที่รัก…
ใจยังมีที่พักเว้นว่างไว้
ที่ที่เดิมของเธอ…ในดวงใจ
รอเธอกลับมาเติมสีสรรใหม่ๆ
…ให้กับหัวใจที่เงียบงัน….


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป