ให้เธอเป็นแค่ใคร…บนพื้นโลก
แต่คือสายลมเย็นที่พัดโบก ..ยามอ่อนล้า
ให้คนอื่นมองเธอ…ใจด้านชา
แต่สำหรับฉัน….เธอคือคนที่มีค่า…ของหัวใจ

ไม่ต้องมองฉัน เหนือคนอื่น
ไม่ต้องหยิบยื่น อะไรมาให้
แต่ขอเป็นคน…ที่นอกใจ
ที่ข้างใน….มีแต่เธอ

เพราะเธอ ไม่ใช่คนสำคัญ
แต่ทุกคืนวัน…เป็นของเธอเสมอ
เ ป็ น เ พี ย ง แ ค่ ใ ค ร ที่ ผ่ า น ม า เ จ อ
แต่ชีวิต เป็นของเธอ…ทุกลมหายใจ
(v.nefertali:kaweeclub.com)

เอนกาย พักลงที่ตรงนี้
หลับตานะคนดี จะกล่อมขวัญ
เล่านิทานความรักเป็นพรจากพระจันทร์
รินน้ำฟ้าของความฝัน มาพรมใจ

ได้ยินไหม บทเพลงจากรัตติกาล
พริ้วผ่าน เป็นสายลมหวาน อ่อนไหว
ที่เรืองรองในความมืด คือเจ้าหิ่งห้อยอำไพ
ที่เรียงรายอยู่บนม่านฟ้าไกล คือดวงดาว

ท่ามกลางความมืดที่ซ่อนเร้น
เธอไม่ได้เดียวดายเช่น ในคืนหนาว
บทกวีขับขาน เป็นสายธารทอดยาว
ให้คืนนี้มีเพียงเรา …
~ ไม่มีอื่นใดให้เจ็บร้าว นิจนิรันดร์
(v.nefertali@ kaweeclub.com)

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ที่ไม่ใกล้
คอยห่วงใยรักเธออยู่ห่าง-ห่าง
ตรงที่นี้ไม่มีเธอจึงอ้างว้าง
น้ำตาหล่นรินบ้างบางเวลา

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ตรงที่เก่า
ที่ ที่ เงาแห่งความเหงาเฝ้าถามหา
เผื่อเธออยากหันกลับยามอ่อนล้า
คืนย้อนมาหนุนตักคนภักดี

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ที่มองเห็น
โดยขอเป็นกำลังใจให้ที่นี่
แค่ได้รักเธอไกล-ไกลสักนาที
ความรานร้าวที่มีได้ผ่อนคลาย

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้ด้วยความหวัง
และจะยังรักต่อไปไม่ห่างหาย
รักของฉันนั้นเป็นดั่งเม็ดทราย
แม้คลื่นคลายเกลียวซัดยังมัดใจ

ฉันขอยืนอยู่ในส่วนที่เป็นฉัน
ไม่จำเป็นต้องผูกพันกันก็ได้
เธอก็อยู่ในโลกของเธอต่อไป
ไม่เรียกร้องสิทธิ์ใด ใด ให้กลับคืน

ฉันขอยืนอยู่ตรงนี้อย่างเจียมตัว
เพราะในหัวใจเธอมีใครอื่น
จะไม่ก้าวล่วงล้ำจนกล้ำกลืน
แค่ได้ยืนมองไกล-ไกล..พอใจแล้ว

(ผู้แต่ง : กชนันท์..บ้านกลอนไทย 19 เม.ย.2552)

กาลเวลา..นำเธอมาให้พบ
ความผูกพันธ์…ไม่รู้จบไม่ห่างหาย
กาลเวลา…นำเธอมาให้ใจ
ให้เป็นห่วงสายใย..ไม่ล้างลา

กาลเวลา..นำมาจึงได้รู้
ว่าความรักที่อยู่…นั้นสูงค่า
ขอร้องเถอะน่ะ..กาลเวลา
เมื่อนำเธอมา..แล้วโปรดอย่านำกลับไป
(Koncoil  13 ส.ค.2554)

อยากให้เธอมาอยู่ใกล้ๆ
มาฟังเสียงหัวใจฉันเต้น
มาฟังสิ่งที่ซ่อนเร้น
ภายใต้ความเย็นชา
อยากให้เธอมาอยู่ใกล้ๆ
จะได้บอกความนัยว่า ..ปรารถนา
ถ้ายังไม่แน่ใจจากแววตา
ฉันก็พร้อมจะบอกด้วยวาจา..
ว่า…ร ัก เ ธ อ…

เพียงคำพูด พูดไป ก็หายเปล่า
ไม่มีเรื่อง ไม่มีราว ให้ยึดถือ
เพียงกระดาษ ก็เขียนได้แค่ปลายมือ
มันก็คือ แค่กระดาษ เพียงหนึ่งใบ
แต่จงรอ ดูตัวฉัน ในวันหน้า
อีกไม่ช้า จะคลี่คลาย หายสงสัย
สักสิบปี ยี่สิบปี ไม่สายไป
อ่านเก็บไว้ แล้วคอยดูให้รู้จริง

…ก็แค่บังเอิญ…ผ่านมา…
เลยมายืนสวย-สวยฆ่าเวลา…เท่านั้น
เปล่านะไม่ได้ตั้งใจ…ก็แค่มายืนน่ารักไป….วัน-วัน
ไม่ได้ตั้งใจให้คนมองใจสั่น…ไม่ได้แอบหวังให้ใครไหวหวั่น…ไม่มี

…ก็เปล่า…ไม่ได้รอใคร…
ก็แค่ชอบมาเดินใกล้ใกล้…เวลานี้
ก็เออเธอเลิกงาน… ฉันก็แค่บังเอิญเดินผ่าน…พอดี
ไหนใครรอไม่มี๊-ไม่มี…ก็แค่แดดร่มลมตกพอดี…เลยมา

…ก็บอกแล้วไง…บังเอิญ…
เปล่านะไม่ได้เขิน…ตอนเห็นหน้า
อย่านะอย่ามาใกล้…ไม่ชอบให้ใคร..สบสายตา
กลัวบางคนจะรู้ว่า…คนสวยก็มีเวลา….ใจละลาย…

(ฌลา: klonthaiclub.com)

อย่าถามเลยว่าคิดถึงหรือเปล่า
ลองนับดาวบนฟ้าดีกว่าไหม
เผื่อจะได้คำตอบของหัว ใจ
ที่ซ่อนในดวงดาวหลายร้อยดวง..

ฉันไม่ต้องการ คำว่า – รัก – สักเท่าไหร่
แค่ขอมีเธออยู่ใกล้ ๆ ตลอดไปก็เท่านั้น
ไม่ต้องการกักขังใครไว้ในหัวใจกันและกัน
อยากให้อิสระ กับ ความผูกพัน เดินด้วยกันต่อไป
- – -
เพราะอยากให้เธอสบายใจเมื่อใกล้ฉัน
ไม่อยากเป็นสายป่านที่คอยตรึงกันเอาไว้
เพราะกล้วว่าสักวันสายป่านนั้นอาจตึงจนขาดไป
ถึงวันนั้น..เอื้อมมือคว้าเท่าไหร่..คงไกลเกิน
- – -
แม้ตอนนี้เราอาจจะเดินอยู่คนละฝั่งฟ้า
แต่คงไม่ไกลเกินกว่าความห่วงหาจะข้ามไปไหว
ความผูกพันของเราไม่อาจหยุดลงเพราะห่างไกล
แต่กลับทบทวีความมั่นใจ..ว่าสักวันเราจะได้อยู่ใกล้กัน