Tag Archives: กลอนรักหวานซึ้ง

ตระกร้าหวายสีขาว

ตะกร้าหวายสีขาว
บรรจุดาวแห่งความฝัน
เราสองมาช่วยมากัน
แขวนดาวนั้นคู่จันทรา

เกี่ยวก้อยมาร้อยดาว
ให้เต็มราวบนท้องฟ้า
เรียงรายสุดสายตา
เป็นคำว่าฉันรักเธอ


แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ


เพียง…รักเธอ

เพียงรักแรก……..แรกรักประทับจิต
เพียงใจคิด……..คิดน้อยใจเฝ้าคอยฝัน
เพียงใจฝาก……..ฝากใจส่งให้ถึงกัน
เพียงแต่ฝัน…….ฝันแต่ว่าจะได้เจอ

เพียงสบเนตร……..เนตรสบก็พบรัก
เพียงพบพักตร์…….พักตร์พบกันใจพลันเผลอ
เพียงบอกรัก……..รักบอกใจให้ละเมอ
เพียงแต่เพ้อ……….เพ้อหลงใหลใจพะวง

เพียงได้เจอ……..เจอได้ไม่รั้งรอ
เพียงแค่ขอ……….ขอแค่มีเธออยู่ใกล้
เพียงกลัวรัก………รักกลัวต้องห่างไกล
เพียงไกลกาย……..กายไกลใจใกล้เธอ


เพราะความห่างไกล..อาจทำให้เราอ่อนแอ

เธอจะพูดคำว่ารัก วันละ 3 หน
พูดกันสองคน เวลาวางหู
พูดว่าคิดถึง 2 รอบก็พอดู
ไม่ต้องหาคำใหม่เมื่อฤดูเปลี่ยนไป

อาจเป็นเรื่องซ้ำ ๆ ซาก ๆ
หรือน้ำเน่ามาก ๆ สำหรับคนไหน
แต่สำหรับเรา มันคือแรงกำลังใจ
เพราะความห่างไกล..อาจทำให้เราอ่อนแอ


ฉันเป็นเพียงนาฬิกา ที่เดินไปเดินมาก็ที่เดิม

ก็เพราะเธอคือคนที่ฉันรัก…..
แต่ว่าปากของฉันมันหนักหนา….
อยากจะบอกให้เธอรู้ตลอดมา….
แต่กลัวว่าเธอจะลาจากฉันไป….

ขอเป็นอยู่อย่างนี้จะดีกว่า….
รอเวลาที่เธอมองเห็นคุณค่า….
ตัวฉันคงเป็นเพียงนาฬิกา…..
ที่เดินไปเดินมาก็ที่เดิม….


ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารัก

ไม่จำเป็นต้องบอกว่ารัก
ถ้าเราจักเข้าใจกันได้
ขอเพียงไม่ทอดทิ้งแต่จริงใจ
ดีกว่าบอกรักไปแต่ไม่จริงจัง


วันนั้น กับวันนี้

วันนั้น กับวันนี้
วันที่ผ่านมาเนิ่นนาน
วันวาน กับวันหวาน
ตลอดกาลยังคงเดิม


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป