Tag Archives: กลอนวันวาเลนไทน์

You Are My Valentine

You…แม้อยู่ ห่างไกล สุดปลายฟ้า
Are…you fine? ถามว่า เป็นไฉน
My…love just for you อยู่ร่ำไป
V…We สอง เราไง ที่รักกัน
A…A-Time นามว่า เวลารุ่ง
L…Love ดั่ง สายรุ้ง สร้างสีสัน
E…Eternity ชั่วกัปกัลป์
N…No one ไม่มีใคร มาแทนเธอ
T…Trust เชื่อ วางใจ ไว้ใจได้
I…คือ I รักฉัน มั่นเสมอ
N…Now ณ บัดนี้ ฉันมีเธอ
E…Everlasting ตลอดกาล


พิเศษ…(ทุกวินาที)

ใครเขาต่าง.หยิบยื่นดอกไม้.ให้แก่กัน
กล่องของขวัญ.แทนความรัก.มอบส่งให้
ช็อตโกแลตรสหวาน.ให้น่ะ.แทนหัวใจ
การ์ดความใน.เขียนจากใจ.”ว่ารักเธอ”

ภาวนา.ให้เป็นฉัน
จดจ่อ.นั่งอมยิ้มกับมัน.เสมอเสมอ
ช็อตโกแลต.กี่ชิ้น.ของขวัญกี่กล่อง.ไม่ใช่ของเธอ
ดอกไม้สักดอก.ก็ไม่เจอ.+.การ์ดบอกรัก..อย่าหวังจะมี!!

หวาน..ไม่เป็น
บอกว่า..ก็วันธรรมดา.ทำไมต้อง.ทำให้ยากเย็น.อย่างนี้
ทุกเวลาเหมือนเดิม.วันไหนไหน..ก็พิเศษ.ทุกวินาที
ถ้อยคำของเธอ.นึกย้ำกี่ที.กี่ที.ก็อิ่มใจ

ขอบคุณ..ทุกช่วงเวลา
ที่เธอเห็นความสำคัญ.ให้ค่า..ไม่ว่าวัน.ไหนไหน
จะเก็บความพิเศษ.ทุกวินาที.ที่ล่วงเลย..และจากนี้.ตลอดไป
บันทึกลงสมุดหัวใจ..จดจำไว้..ไม่ลืมเลือน..


เกลียดวันวาเลนไทน์

เกลียด เกลียด เกลียดวัน วาเลนไทน์
เกลียดวันที่ สุขสมหมาย ของใครใคร ทั่วหน้า
แต่ฉันสิ วาเลนไทน์ ทุกปี ก็ยังอยู่กับน้ำตา
อยู่กับความเหงา เหว่ว้า … ข้างกาย ไม่มีใคร

กุหลาบแดง แทนใจ ที่ใสสด
อีกช๊อกโกแลต หวานหมดจด ต่างมอบให้
สื่อความหมาย ว่ารักมาก จากหัวใจ
ต่างมอบให้ เป็นของขวัญ แทนวาจา

แต่ฉัน… ไม่มีแม้แต่ ดอกกุหลาบแดง
มีแต่กุหลาบ เหี่ยวแห้ง….ที่ซื้อให้ตัวเอง แทนความเหว่ว้า
ลบออกจาก ปฏิทินได้ไหม วันที่ 14 กุมภา
กว่าจะก้าว ข้ามผ่านคืนอันเหว่ว้า….
คงต้องนั่งมอง คนอื่นด้วยความอิจฉา…แทบบ้าตาย …เฮ้อ!


วันแห่งความรักคืออะไร

…วันแห่งรักคืออะไร?…
ฉันไม่เคยตอบได้…คำถามนี้
เพราะไม่เคยเข้าใจ…จึงไม่รู้ความหมาย..สักที
ได้แต่เข้าใจว่าวันนี้…เป็นแค่อีกวันที่…ผ่านไป

…จนมีเธอมาผูกพัน
ฉันจึงได้รู้ว่ารักนั้น…มีค่าแค่ไหน
จากชีวิตธรรมดา…เธอทำให้มีค่า…เกินใคร
เปลี่ยนวันที่ร้างไร้…ให้กลับมีความหมาย…ความสำคัญ

…หวานหวาน..ในหัวใจ…
ชีวิตมีความหมาย…มีความฝัน
ขอบคุณที่ห่วงหา…และทำให้รู้ว่า…ยังสำคัญ
แต่งเติมทุกความฝัน…ให้วันแห่งรักนั้น…งดงาม


ไม่ว่าวันไหน….ไม่ต่างกัน

…เคยคิดว่าคงต้องเสีย…น้ำตา…
และผ่านคืนนี้อย่างเหว่ว้า….อ่อนไหว
คงเหงาเหมือนทุกที…ในค่ำคืนนี้…วาเลนไทน์
แต่ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป…เพียงเธอกอดฉันไว้…อยู่ข้างกัน

…และเมื่อเวลา…ผ่านพ้น…
วันวาเลนไทน์ที่ทุกข์ทน….กลับอุ่นหวาน
แค่เธอจับมือไว้….ไม่ว่าวันไหน…ไม่ต่างกัน
เมื่อหัวใจยังผูกพัน…วันแห่งความรักนั้น…คือทุกนาที…

โดย ฌลา ประกวดกลอนวาเลนไทน์ 2556 klonthaiclub.com


ความในใจที่อยากบอก

ฉันเขียน ค ว า ม ใ น ใ จ เอาไว้ในกระดาษ
เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจบอกเธอได้
ฉันแนบกระดาษใบนั้นไว้กับดอกไม้
ด อ ก ไ ม้ กั บ ค ว า ม ใ น ใ จ…เนื่องในวันวาเลนไทน์…มอบให้กัน

ปี ที่ แ ล้ ว ฉั น ก็ ทำ แ บ บ นี้
เตรียมดอกไม้และการ์ดบอกความรู้สึกที่มี…ข้อความสั้น-สั้น
ข้อความของปีที่แล้วกับปีนี้ก็เหมือน-เหมือนกัน
เป็นคำสามคำที่ฉัน…ไม่เคยใช้มันเพื่อบอกใคร

‘เคยรู้สึกไหมว่ามีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองอย่างมีหวัง
เธอพูดอะไรก็สนใจฟัง…ไม่เดินหนีไปไหน
ตอนเห็นเธออยู่กับใครก็มีน้ำตา…แต่มักจะโกหกว่า ไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร
สิ่งเล็กน้อยที่เธอทำให้…สำหรับฉันมันยิ่งใหญ่เกินพรรณนา’

ฉันเขียนความในใจส่งมาให้เธออ่าน
เป็นความรู้สึกที่อยากบอกเธอมานาน แ ต่ ข า ด ค ว า ม ก ล้ า
หวังว่าเมื่ออ่านจบ…’ถึงเธอไม่อยากคบ…ก็คงไม่ทำตัวเฉยชา’
ฉันเขียนวกไปวนมา…เพียงเพื่อต้องการลงท้ายว่า ‘ ฉั น รั ก เ ธ อ ‘

(แต่งโดย นานะ กลอนชนะเลิศ ประกวดแต่งกลอน วันวาเลนไทน์ ปี 2556)


ฉันเขียน ค ว า ม ใ น ใ จ เอาไว้ในกระดาษ

ฉันเขียน ค ว า ม ใ น ใ จ เอาไว้ในกระดาษ
เป็นความรู้สึกที่ไม่อาจบอกเธอได้
ฉันแนบกระดาษใบนั้นไว้กับดอกไม้
ด อ ก ไ ม้ กั บ ค ว า ม ใ น ใ จ…เนื่องในวันวาเลนไทน์…มอบให้กัน

ปี ที่ แ ล้ ว ฉั น ก็ ทำ แ บ บ นี้
เตรียมดอกไม้และการ์ดบอกความรู้สึกที่มี…ข้อความสั้น-สั้น
ข้อความของปีที่แล้วกับปีนี้ก็เหมือน-เหมือนกัน
เป็นคำสามคำที่ฉัน…ไม่เคยใช้มันเพื่อบอกใคร

‘เคยรู้สึกไหมว่ามีสายตาคู่หนึ่งเฝ้ามองอย่างมีหวัง
เธอพูดอะไรก็สนใจฟัง…ไม่เดินหนีไปไหน
ตอนเห็นเธออยู่กับใครก็มีน้ำตา…แต่มักจะโกหกว่า ไ ม่ เ ป็ น อ ะ ไ ร
สิ่งเล็กน้อยที่เธอทำให้…สำหรับฉันมันยิ่งใหญ่เกินพรรณนา’

ฉันเขียนความในใจส่งมาให้เธออ่าน
เป็นความรู้สึกที่อยากบอกเธอมานาน แ ต่ ข า ด ค ว า ม ก ล้ า
หวังว่าเมื่ออ่านจบ…’ถึงเธอไม่อยากคบ…ก็คงไม่ทำตัวเฉยชา’
ฉันเขียนวกไปวนมา…เพียงเพื่อต้องการลงท้ายว่า ‘ ฉั น รั ก เ ธ อ ‘

โดย นานะ (รักแรกพบ) ชนะเลิศประกวดกลอน วันวาเลนไทน์ ปี 2556


Advertising


กดปุ่มด้านล่างเพื่ออ่านกลอนหน้าถัดไป